Op 3 november 2026 zat ik samen met Herman De Ceuster. Hij was mijn eerste mentor. Bij hem zette ik mijn eerste stappen in het werkleven en acht jaar lang werkte ik gepassioneerd voor hem.
Het waren de pioniersjaren van DCM. Ik werkte ongelooflijk hard, leerde enorm veel en kreeg veel kansen. Ik nam vaak te veel hooi op mijn vork en ik mocht uit mijn fouten leren.
Vooral was het een boeiende tijd. Een tijd waar ik met een warm gevoel naar terugkijk.
We haalden herinneringen op over ondernemen, groeien, samenwerken, leidinggeven, over wat we toen deden en hoe we er vandaag naar kijken.
Na ons gesprek stuurde ik hem ons e-book De moed om te leiden. De tweede keuze daarin gaat over waarden: weten wat voor jou van betekenis is en je beslissingen, relaties en grenzen daarop afstemmen.
Herman las het aandachtig. In zijn reactie haalde hij vijf keuzes aan die voor hem eruit sprongen.
Vijf keuzes die Herman eruit haalde
- Trouw blijven aan je waarden
- De volgende generatie verantwoordelijkheid geven
- Goed luisteren voor je oordeelt
- Menselijkheid combineren met duidelijke resultaten
- Blijven leren, ongeacht je leeftijd of ervaring
Zijn reactie raakte me. Niet alleen omdat hij mijn eerste mentor is, maar omdat de waarden die hij benoemde precies de waarden zijn die onze vriendschap al jaren dragen. Gedeeld respect. Dezelfde dingen belangrijk vinden.
Vandaag krijgt die band er een laag bij. Vanuit mijn expertise help ik graag mee aan de groei van leiderschap binnen zijn familie. Zo loopt er een lijn: van de mentor die ooit in mij investeerde, naar wat ik nu kan doorgeven aan de volgende generatie.
Van woorden aan de muur naar keuzes onder druk
Veel ondernemers kunnen vertellen waar hun bedrijf voor staat. De waarden zijn benoemd. Ze staan op de website, soms aan de muur.
Maar wat een waarde betekent, zie je pas wanneer het spannend wordt.
Wat doe je als een belangrijke klant iets vraagt dat niet bij je manier van werken past?
Hoe reageer je als een medewerker een fout maakt?
Geef je de volgende generatie echt ruimte om verantwoordelijkheid te nemen?
Blijf je luisteren wanneer iemand het niet met je eens is?
Een waarde wordt geloofwaardig wanneer ze je gedrag richting geeft. Integriteit betekent dat je volgens je principes handelt, ook wanneer dat iets kost. Respect betekent dat je iemand ernstig neemt, ook als je het oneens bent. Vertrouwen betekent dat je verantwoordelijkheid durft te delen en aanvaardt dat iemand het op zijn eigen manier aanpakt.
Waarden zijn geen versiering. Ze bepalen hoe je samenwerkt, wie bij je organisatie past en welke keuzes je wel of niet maakt.
Een anker maakt de zee niet rustig
In ons e-book noemen we waarden ankers waarop je kunt terugvallen.
Een anker maakt de zee niet rustig. Het helpt wel om koers te houden wanneer het onrustig wordt.
Dat vraagt soms moed. Er is druk om sneller te groeien. Om een lastige beslissing uit te stellen. Om dat ene moeilijke gesprek nog even te vermijden. Op korte termijn lijkt het handiger om je principes wat op te rekken.
Maar telkens wanneer je dat doet, groeit de afstand tussen wat je zegt belangrijk te vinden en wat mensen je zien doen. Die afstand tast vertrouwen aan. Eerst ongemerkt. Op termijn voelbaar, in de samenwerking en in de cultuur.
Trouw blijven betekent niet dat je altijd hetzelfde doet. Omstandigheden veranderen, nieuwe generaties brengen andere ideeën mee. Het vraagt wel dat je bij elke verandering opnieuw onderzoekt wat wezenlijk is.
Van zeggen dat je vertrouwt naar verantwoordelijkheid delen
Herman haalde het belang aan van de volgende generatie verantwoordelijkheid geven. Een les voor familiebedrijven, maar zeker niet alleen voor hen.
Verantwoordelijkheid geven is meer dan taken verdelen. Het vraagt ruimte voor initiatief, voor beslissingen en soms ook voor fouten. Wie verantwoordelijkheid verwacht, maakt duidelijk wat de opdracht is, hoeveel speelruimte er is en hoe je samen opvolgt.
Dat is lastig wanneer je zelf veel ervaring hebt en precies weet hoe het moet. Toch groeit een organisatie niet duurzaam als alle kennis, beslissingen en contacten bij één persoon blijven. De volgende generatie leert pas leiden wanneer ze het ook echt mag doen.
Vertrouwen zit niet in de zin “Ik vertrouw mijn mensen.” Het zit in de verantwoordelijkheid die je bereid bent te delen.
Eerst begrijpen, dan oordelen
Het klinkt vanzelfsprekend. Maar in de dagelijkse drukte schieten we snel naar een conclusie. We horen een deel van het verhaal, vullen de rest zelf in en reageren op onze eigen interpretatie.
Leiderschap vraagt dan om een korte pauze.
Wat weet ik zeker?
Wat vul ik zelf in?
Heb ik de ander echt begrepen?
Luisteren betekent niet dat je geen oordeel of grens mag hebben. Het betekent dat je eerst probeert te begrijpen wat er speelt, voor je beslist hoe je reageert. Dat maakt gesprekken niet altijd makkelijker. Wel eerlijker
Menselijk zijn zonder soft te worden, duidelijk zijn zonder kil te zijn
In organisaties worden ze vaak tegenover elkaar gezet: óf je bent mensgericht, óf je bent resultaatgericht.
Maar mensen hebben net duidelijkheid nodig om goed te kunnen werken. Wat verwacht je? Wat is belangrijk? Wanneer is het goed genoeg? En wat moet anders als iets niet lukt?
Menselijkheid is niet alles goedpraten of moeilijke feedback ontwijken. Ze zit in de manier waarop je duidelijk bent: met respect, zonder iemand kleiner te maken, met aandacht voor wat die persoon nodig heeft om verder te kunnen.
Duidelijkheid is geen kilte. Ze geeft rust. Wie weet waar hij aan toe is, krijgt ruimte om verantwoordelijkheid te nemen.
Ervaring maakt je niet vanzelf wijs
Misschien is dit de meest persoonlijke les uit Hermans reactie. Ervaring is waardevol, maar ze maakt je niet vanzelf nieuwsgierig. Daarvoor moet je bereid blijven om te luisteren, vragen te stellen en je eigen overtuigingen opnieuw te bekijken.
Dat gold voor Herman toen hij mij begeleidde. Het geldt nu voor mij, in mijn werk met ondernemers en leidinggevenden. En het geldt voor iedereen die anderen richting wil geven.
Dit gesprek met mijn mentor liet me opnieuw zien waar mijn waarden vandaan komen. En hoe ze nog altijd doorwerken in de manier waarop ik leid.
Het bevestigde ook iets wat ik al lang voel. Leren stopt nooit. Niet bij een bepaalde positie. Niet op een bepaalde leeftijd. Niet na zoveel jaren ervaring.
Waar zie je jouw waarden terug?
Ik ben Herman dankbaar. Voor zijn rol in mijn leven en voor de vriendschap die door de jaren gegroeid is. Dat hij in ons e-book de passage herkende waarin ik hem mijn eerste mentor noem, maakte dit extra bijzonder.
Zijn reactie herinnerde me eraan dat je waarden niet doorgeeft met woorden. Je geeft ze door met wat je voorleeft, met de verantwoordelijkheid die je deelt en met de manier waarop je met mensen omgaat.
De vraag is daarom niet: welke waarden staan op onze website? De betere vragen zijn deze.
Welke keuzes maken mijn waarden zichtbaar in mijn bedrijf?
Waar handel ik er soms toch tegenin?
Welke verantwoordelijkheid moet ik meer delen?
Welk gesprek vraagt om beter luisteren én meer duidelijkheid?
Wat kan ik vandaag nog leren van iemand met een andere ervaring dan de mijne?
Waarden geven richting wanneer ze doorwerken in wat je elke dag doet.
Daar groeit vertrouwen. Daar krijgt de volgende generatie ruimte. Daar wordt leiderschap zichtbaar.
De moed om te leiden
Tien bewuste keuzes om stil te staan bij je leiderschap, je waarden en de richting van je onderneming.