Het zette me aan het denken, omdat het zo herkenbaar is in de gesprekken die we vandaag voeren met ondernemers. We leven in een tijd waarin veel bedrijven voelen dat de wereld sneller verandert dan zij zelf kunnen volgen.
Dat uit zich in heel concrete vragen: welke jobs verdwijnen, welke blijven bestaan, en vooral welk talent hebben we straks nodig?

Onder die vragen zit een diepere spanning.
Want zelfs als we weten welk talent nodig is, zijn we dan ook echt bereid om dat talent toe te laten?
We zeggen vaak dat we willen vernieuwen, maar tegelijk blijven we zoeken naar profielen met tien jaar ervaring in dezelfde sector.
Dat is begrijpelijk. Ervaring geeft een gevoel van zekerheid.
Het is tastbaar, herkenbaar en ogenschijnlijk voorspelbaar. Alleen is die ervaring opgebouwd in een wereld die intussen grondig veranderd is. Een wereld die trager was, minder complex en minder met elkaar verweven.

Net daar ontstaat de paradox.
Want het talent dat we nodig hebben, brengt vaak iets anders binnen.
Geen zekerheid, maar een andere blik.
Geen bevestiging, maar vragen.
Vragen zoals: “Waarom doen jullie dit eigenlijk zo?”
Op het eerste gezicht lijkt dat een eenvoudige vraag, maar ze raakt vaak aan veel meer.
Aan routines die houvast geven. Aan gewoontes die niet meer in vraag worden gesteld. Aan manieren van werken die ooit logisch waren, maar vandaag waarschijnlijk niet meer.

Ik heb dat zelf vaak gezien.
Toen ik nog medewerker was, vond ik stagiairs bijzonder verfrissend.
Ze keken zonder geschiedenis naar onze werking, stelden vanzelfsprekendheden in vraag en brachten ideeën aan die processen eenvoudiger en efficiënter maakten.
Soms zo eenvoudig dat we ons afvroegen waarom we het zelf niet eerder hadden gezien.
En toch merk je hoe snel zo’n input botst op weerstand. Niet omdat ze fout is, maar omdat ze raakt aan wat vertrouwd is.

Daar ligt volgens mij een van de grootste uitdagingen van vandaag.
Niet in het vinden van nieuw talent, maar in het ‘zien’ van dat talent en ook werkelijk open te staan voor wat dat talent meebrengt.
Want als we blijven doen wat we altijd deden, krijgen we ook wat we altijd kregen (en zelfs niet meer …).

Nieuw leiderschap vraagt daarom meer dan het aanleren van nieuwe vaardigheden.
Het vraagt een andere manier van kijken.
Die andere manier van kijken kunnen we concreet maken in vier denkkaders.

• Cross-industry denken nodigt uit om voorbij de grenzen van je eigen sector te kijken.
  Vernieuwing ontstaat zelden binnen de logica waarin je zelf bent opgegroeid.
  Net door te kijken naar organisaties die op het eerste gezicht niets met jou te maken hebben, ontstaan nieuwe inzichten en doorbraken.
• Disruptief denken gaat nog een stap verder. Het vertrekt niet vanuit verbeteren, maar vanuit herdenken.
  Niet de vraag “hoe kunnen we dit optimaliseren?”, maar “wat als we het volledig anders doen?”.
  Dat kan zitten in technologie, maar evengoed in hoe je organiseert, samenwerkt of waarde creëert.
• T-shaped denken brengt een andere balans. Het gaat over diepgang én breedte. Sterk zijn in je vak, maar tegelijk voldoende begrijpen van andere domeinen om te kunnen verbinden.
  Net die combinatie maakt samenwerking krachtiger en innovatie mogelijk.
• Ecosystemisch denken tenslotte verruimt het perspectief nog verder. Je organisatie is geen eiland. Ze maakt deel uit van een groter geheel van klanten, partners en de samenleving.
  Waarde ontstaat niet alleen intern, maar in de kwaliteit van die verbindingen. Impact en duurzaamheid worden daarin even belangrijk als resultaat.

Samen vormen deze denkkaders geen theoretisch model, maar een uitnodiging.
Een uitnodiging om anders te kijken. Om patronen los te laten. Om ruimte te maken voor wat zich aandient.

Maar laten we eerlijk zijn: dat is geen comfortabele beweging.
Het betekent dat dingen die vroeger logisch waren, dat vandaag niet meer zijn.
Dat je zekerheden moet loslaten nog voor je nieuwe houvast hebt.
Dat je andere stemmen toelaat die jouw manier van kijken uitdagen.

En net daar schuurt het.

Misschien is dat ook precies waar leiderschap vandaag over gaat.
Niet over het beschermen van wat werkt, maar over het durven loslaten van wat niet meer werkt.
Niet over gelijk hebben, maar over open blijven kijken.

Of zoals Rik Vera het scherp stelt: als je blijft recycleren, bouw je geen toekomst, want je maakt alleen een licht aangepaste versie van het verleden.

De vraag is dus niet of we anders moeten leren kijken.
De vraag is of we het durven… nog vóór het moet.

Maar voor leiders is het vaak het kantelpunt.

Wanneer spanning onze blik vernauwt

Wanneer de druk stijgt, targets, deadlines, conflicten, cashflow, die “moeten” gehaald worden, gebeurt er iets neurologisch.

Onze blik vernauwt. Ons systeem gaat in controlemodus. We willen zekerheid. Grip.

En dus doen we wat logisch voelt: we gaan harder sturen. Meer opvolgen. Meer controleren. Meer beslissen. Vanuit onze goede intentie.

Maar precies daar ontstaat de paradox van controle!
Hoe harder je knijpt, hoe minder ruimte er overblijft voor initiatief en eigenaarschap.
Wat jij “zekerheid” noemt, ervaart je team mogelijk als “wantrouwen”.
Wat jij “betrokkenheid” noemt, voelt voor hen als “controle”.

En langzaam gebeurt iets gevaarlijks: ze stoppen met denken. Ze wachten af. Ze worden uitvoerders in plaats van mede-eigenaars. Niet omdat ze niet willen, maar omdat er geen ruimte meer is.

Wat is het mechanisme achter micromanagement?

Onder druk schakelen we over op ons overlevingsgedrag.

Bij de ene leider wordt dat controlerender.
De andere wordt perfectionistischer.
Een andere wordt conflictvermijdend.
Nog een andere leider gaat overnemen.

Maar de kern is dezelfde: angst om te verliezen wat we hebben opgebouwd.

En precies daar zit de vraag:

Durf je in het midden van de storm te vertrouwen op het fundament dat je gebouwd hebt?

Want als het fundament stevig is, waarden helder, rollen duidelijk, mensen bekwaam, dan is controle geen noodzaak meer

Dan is loslaten geen risico, maar leiderschap.

Het grote kader

Bij The Next Level spreken we vaak over binnenkant en buitenkant.
De buitenkant: Strategie. Structuur. Doelen.
De binnenkant: Vertrouwen. Bewustzijn. Karakter.

Wanneer de storm komt, redt niet je Excel. Niet je KPI’s. Niet je organigram.
Wat je redt, is het fundament.
En dat fundament wordt zichtbaar, precies op het moment dat jij niet alles overneemt.

De echte uitdaging of de echte test van leiderschap is niet of je kan sturen.
Het is of je kan loslaten, zonder weg te kijken.
Loslaten is geen afwezigheid. Het is aanwezige ruimte.

Het is zeggen: “Ik zie het grotere doel. Ik geloof in wat we gebouwd hebben. Ik geef jou de ruimte om te groeien.”

Reflectievraag

Voel je de neiging om te micromanagen?

Adem in. Vertraag. Stel jezelf volgende vragen. Luister en voel …

• Wat maakt me nu bang?
• Wat is het grotere doel?
• Waar kan ik ruimte geven in plaats van overnemen?

Durf je de teugels even losser te houden?

Misschien ontdek je dat je team dan net steviger gaat staan.

En misschien ontdek je dat jouw grootste kracht niet controle is…, maar vertrouwen.

Wat als motivatie niet verdwijnt,
maar gewoon geen voeding meer krijgt?

Veel leiders werken met betrokken mensen, zien talent en potentieel en vertrekken vanuit oprechte intenties.
En toch voelen ze het vuur soms stilaan zakken bij hun team of bij zichzelf.

Niet omdat mensen minder willen.
Maar omdat motivatie geen vast gegeven is.
Motivatie leeft, beweegt en vraagt aandacht.

In deze blog neem ik je mee in een eenvoudige, maar krachtige, metafoor
die helpt om anders te kijken naar intrinsieke motivatie, druk en verantwoordelijkheid.
Over het juiste hout, op het juiste moment.
En over leiderschap dat niet harder duwt, maar wijzer voedt.

Terwijl ik de haard aansteek, valt mijn oog op een groot blok hout.
Massief. Zwaar. Vol potentieel.

In dat ene blok zit enorm veel energie verscholen.
Warmte. Licht. Kracht.
Maar ook iets anders: geduld.

Want wie ooit een haard heeft aangestoken, weet dit:
een groot blok hout alleen volstaat niet.

Je kan het in de haard leggen, het vuur aanmaken, maar zonder aandacht dooft de vlam.
Het hout ligt er, klaar om te branden, maar het komt niet tot leven.

Pas wanneer je regelmatig kleiner hout toevoegt, dunne blokjes, aanmaakhout, zuurstof ontstaat er iets bijzonders.

De temperatuur blijft op peil.
De vlam wordt stabiel.
En dan pas kan het grote blok zich volledig geven: rustig, langdurig en met een mooie verbranding.

En precies daar zit voor mij een diepe leiderschapsles.

Intrinsieke motivatie is het grote blok hout

In elke mens, elke medewerker, schuilt intrinsieke motivatie.
De wil om bij te dragen.
De zin om het goed te doen.
De behoefte om van betekenis te zijn.

Dat is het grote blok hout: krachtig, vol potentieel, maar niet automatisch zelfontbrandend.

Als leiders gaan we er soms onbewust van uit dat intrinsieke motivatie genoeg zou moeten zijn.

“Ze willen dit toch?”
“Ze zijn toch geëngageerd?”
“Ze hebben toch zelf voor deze rol gekozen?”

Maar intrinsieke motivatie is geen garantie voor een blijvende vlam.
Ze is een bron, geen verbrandingsproces.

Motivatie ontstaat en blijft bestaan in relatie tot de context, de leiding en de omgeving.
Ze leeft niet in mensen alleen, maar in de wisselwerking tussen mensen.

Het kleine hout: voeding voor het vuur

Het kleine hout staat voor alles wat het vuur onderhoudt:

• erkenning en gezien worden
• duidelijke verwachtingen
• betekenisvolle feedback
• autonomie binnen heldere kaders
• vertrouwen én begrenzing
• momenten van verbinding en dialoog

Het zijn zelden grote interventies.
Net zoals bij een haard gaat het om regelmaat, timing en aandacht.

Te weinig hout, en het vuur zakt weg.
Te veel ineens, en je smoort de vlam.

Wijs leiderschap zit niet in harder stoken, maar in juist doseren.

Zacht zijn in leiderschap betekent hier niet: vrijblijvend.
Het betekent: aandachtig, afgestemd en helder.
Voedend, zonder te pamperen.
Duidelijk, zonder te verharden.

Waarom mensen “uitbranden”

Wanneer we vooral grote blokken blijven opleggen …
Meer verantwoordelijkheid, meer druk, meer verwachtingen, …
zonder het kleine hout toe te voegen, vragen we eigenlijk een onmogelijke verbranding.

Dan zie je wat we vandaag zo vaak zien:

• betrokken mensen die stilaan hun vuur verliezen
• gemotiveerde medewerkers die “op reserve” beginnen draaien
• leiders die blijven duwen, terwijl de vlam eigenlijk voeding nodig heeft

Niet omdat het hout slecht is.
Maar omdat het vuur niet verzorgd wordt.

Leiderschap is vuurbeheer

Wijs leiderschap gaat niet over sneller, harder of meer.
Het gaat over vuurbeheer.

Over voelen wanneer het vuur zakt.
Over durven vertragen om eerst weer zuurstof toe te voegen.
Over begrijpen dat motivatie geen vast gegeven is, maar een dynamisch proces.

Een goede leider vraagt zich dus niet alleen af:
“Hoeveel potentieel zit er in mijn mensen?”

Maar ook:
“Welk klein hout heeft dit vuur vandaag nodig?”

De vuurtoets voor ondernemers en leiders

Neem hier even de tijd voor.
Eerlijk. Zonder oordeel.

1. Het grote hout
Waar zie je duidelijk potentieel, engagement of talent, maar voel je dat het vuur toch sneller dooft dan vroeger?

2. Het kleine hout
Wanneer heb je voor het laatst bewust ingezet op erkenning, helderheid, feedback, verbinding of begrenzing?

3. De dosering
Waar leg je vandaag grote blokken op een vuur dat eigenlijk eerst zachtere aandacht nodig heeft?

4. Je eigen vuur
Wat voedt jouw vuur als leider?
Waar verwacht je van jezelf dat je blijft branden zonder klein hout?

Een uitnodiging

Misschien is dit wel een van de belangrijkste vragen voor jou, als leider, vandaag:
Waar veronderstel ik motivatie, maar voed ik ze niet meer?
Wie leert om vuur te lezen, leert mensen leiden.
Niet door te forceren, maar door te voeden.
Niet door te versnellen, maar door de verbranding mooi te houden.

En dát… dat is leiderschap van binnenuit.

Elke dag opnieuw kiezen om te groeien in Authentiek Leiderschap.

Wil je met ons overleggen over dit onderwerp of heb je andere vragen? Neem dan contact met ons op.

De hierboven vernoemde ingesteldheid is mijlenver verwijderd van authenticiteit.
Sterker zelfs, wie dergelijke uitspraken doet, verwacht erg veel (‘aanpassing’) van anderen aan zijn/haar persoon. De kans op teleurstelling is erg groot én bovendien leg je je eigen leven meer in handen van anderen dan dat je het zelf in de hand hebt.
Bovendien heb je daarmee je eigen leven helemaal niet ‘in de hand’ in tegenstelling tot wat je mogelijk nastreeft.

Hoe denk jij werkelijk over jezelf?
Welke angsten blokkeren je succes?
Welke gewoonten houden het leven dat je leidt in stand?
Welke dromen heb je onderdrukt?

Dat is mogelijk een meer interessante invalshoek om je authenticiteit te verkennen en zodoende je leven vorm te geven. De angst of onzekerheid geeft je leven als leider uiteraard ook mee vorm, maar welke vorm? Het gemakkelijkst houvast (om die angst te verbergen) vinden we vaak in oordelen, overtuigingen of argumenten waarmee we “ons gelijk” halen of “wegkruipen”. Zelf niks moeten doen en anderen ‘aan het werk zetten’ dus. Het universum zal je echter telkens opnieuw uitdagen, waarbij leven vanuit “vermijden wat je niet wil”, je steeds verder weg duwt van wie je werkelijk bent. Je krijgt dan meestal net dat, wat je wil vermijden. In communicatie gaan met jezelf en je omgeving is het juiste en gezondste ‘medicijn’.

Maak jezelf niets wijs.
Er moet innerlijke werk gedaan worden als je wil groeien in authentiek leiderschap.

Groeien in authenticiteit vraagt om verhogen van je bewustzijnsniveau en de kwetsbaarheid om jezelf regelmatig in vraag te stellen of om aan zelfreflectie te doen. Neen, je hoeft geen geite-wollen-sokken mens te worden! Integendeel! Authentieke mensen worden als sterk en krachtig gezien.

Topleiders zijn op vele vlakken te vergelijken met topsporters. Wat toppers onderscheidt van anderen is niet alleen het talent, maar vooral ook de moed, de discipline en opoffering om die extra meters te gaan.

Ik herken bij topleiders de bereidheid om die grijze zone van uitdagingen te verkennen, waar de innerlijke weerstand geworteld is. Dat is de reden waarom ik zo graag met topleiders werk. Het vraagt immers meer dan gemiddeld MOED om telkens weer die bewuste keuze te maken, die klopt met wie je bent en wat belangrijk voor je is. En vervolgens om te gaan met het effect dat dat heeft op je omgeving. Want dat zijn niet altijd de gemakkelijkste keuzes. Achteraf blijken het wel ‘die keuzes’ te zijn waarvoor mensen je respecteren en dus naar je op kijken. Het ontkennen van je innerlijke waarheid is hetzelfde als proberen het deksel op een snelkookpan te houden die te veel stoom heeft opgebouwd. Op een bepaald moment ontsnapt “de stoom” toch onder vorm van ongecontroleerde emoties of andere symptomen.

Als je, diep in je hart, weet dat je je kostbaarste gaven niet gebruikt, zal je geen passie voelen voor het pad dat je volgt. Authentiek leiden en leven heeft als voorwaarde dat je eerst jezelf moet vinden.
Dat besef of die zoektocht starten is op zich nooit gemakkelijk.

Het is wel iets wat je kan leren vanuit de vraag: “Wat is belangrijk voor mij?”.
Oefen jezelf om te luisteren naar je innerlijke stem én dan te vertrouwen op wat je hoort.

Het vraagt bewustzijn, tijd en oefening om via die innerlijke stem te gaan voelen waar het voor jou resoneert. Daar ontstaat het kompas om je leven en je bedrijf te leiden dat in lijn is met jouw doel.

Wat je gelooft, hoe jij je voelt en wat je weet, ligt op één lijn bij authenticiteit. Dat merk je. Dat voel je. En hier zit (komt) natuurlijk de hefboom van authentiek leiderschap: ook anderen voelen dat en zullen bereid zijn om je te volgen.

Het wordt dan weer eenvoudig, namelijk leven wie jij bent met een heldere intentie om overtuigd en dankbaar naar je doel te bewegen.

Groeien naar authentiek leiderschap is een levenslang proces, maar op elk moment heb je een keuze!
Ga je voor een bewuste keuze vanuit de waarheid?
Of kies je voor de gemakkelijkste weg naar het korte plezier, gedreven vanuit je angst?

Authentiek leiden betekent leiden vanuit een kernniveau dat diep in je hart zit, vanuit een plek waar je waarden spreken, vanuit wie je echt bent. Het is op zijn minst gezegd intens, omdat het je elke keer opnieuw aanzet tot dieper nadenken en jezelf binden aan je waarden en overtuigingen.

Dat laatste heeft een woordje uitleg nodig, want overtuigingen zijn mogelijk een vals houvast. Het is goed om overtuigingen te hebben (als ze helpend zijn), maar de valkuil is natuurlijk om je eraan vast te klampen, zonder ze (af en toe) in vraag te stellen.

Authenticiteit creëert een innerlijk evenwicht, waardoor je eigen overtuigingen in vraag kunt stellen en open staat om te luisteren naar of geconfronteerd te worden met andere overtuigingen.

Authenticiteit betekent in essentie leven volgens je waarden.
Je persoonlijke waarden; dat is je fundament.

Hoe steviger jouw fundament, hoe krachtiger je leiderschap. Dit is één van de belangrijkste redenen waarom mensen authentieke leiders willen volgen.

Authentiek leiden betekent:

• Leiden vanuit toewijding.
• In staat zijn om naar je innerlijke zelf te luisteren en je interne kompas te volgen.
• Bereidheid om steeds te groeien, te vernieuwen, te luisteren, te ontvangen en te leren.
• Weten wat voor jou én voor anderen belangrijk is.
• Medelevend kunnen zijn.
• Moed tonen als het nodig is.
• Geloven in mensen, met hun talenten, kwaliteiten en gebreken.
• Bereidheid om te leren van je fouten.
• Relevante vragen stellen en bewuste antwoorden geven
• De waarheid erkennen en fouten toegeven.
• Leiders die vertrouwen krijgen en kunnen geven.
• Vanuit een passie en met duidelijke richting

Authentiek leiderschap is een krachtige hefboom naar succesvol ondernemen!

In de rush en de hectiek kan dat een uitdaging zijn omdat acties niet altijd in lijn blijven met de visie en de waarden van de onderneming.

Ondernemers en leiders hebben van nature de neiging tot actie, waarbij enkel doelbewuste actie naar gewenste resultaten leidt. Actie zonder een plan is echter niets meer dan bezigheidstherapie of zelfs achteruitgang. Doelbewust in de actie stappen vraagt eerst om bewust-zijn. Dat vraagt om … te vertragen!

Vertragen gebeurt op verschillende niveaus:

1. Op persoonlijk niveau helpt tijd nemen voor zelfreflectie om rust, welzijn en helder denken te bevorderen.
2. Op teamniveau kan vertragen plaatsvinden door het groeien en ontwikkelen van een team te bevorderen, door te luisteren en te investeren in vaardigheden.
3. Op bedrijfsniveau is het essentieel om een heldere en krachtige visie te ontwikkelen en de waarden ten gronde vast te leggen om een solide bedrijfs-DNA te waarborgen.

Het bedrijfs-DNA omvat de kern van een bedrijf waaronder cultuur, attitude van de mensen, de gewoonten, de communicatie. Het bepaalt de authenticiteit van het bedrijf en speelt een belangrijke rol bij het behouden van een herkenbare plaats in het economische landschap.

Vanuit een helder bewustzijn en een klare visie is een leider in staat om snel en gericht te sturen. Om flexibel te zijn in toekomst denken zullen duurzame bedrijven een balans vinden tussen verandering en behoud van hun identiteit, wat hen een voorsprong geeft op de toekomst.

“Vertragen om te versnellen” gaat niet over luiheid of stagnatie, maar eerder over het nemen van de juiste tijd om zaken goed te doen en aandacht te besteden aan kwaliteit, efficiëntie en effectiviteit van acties. Een gebalanceerde aanpak streeft naar groei en succes op een strategische en duurzame manier, met duidelijke doelen en een goed doordachte strategie.

Bedrijven die te snel willen gaan zonder voldoende aandacht te besteden aan behoud van hun bedrijfs-DNA, kunnen strategische gevolgen ervaren die de identiteit, cultuur en kernwaarden van het bedrijf onder druk zetten. Dit kan als gevolg hebben: verwatering van de missie en visie, een verschuiving naar ongewenste bedrijfscultuur, verlies van identiteit en moeilijkheden bij het behouden van talent.

Het is van cruciaal belang voor bedrijven om een balans te vinden tussen snelheid en behoud van hun bedrijfs-DNA. Dit kan worden bereikt door duidelijke doelen te stellen, een goed doordachte strategie te implementeren met regelmatige updates en belanghebbenden te betrekken bij het besluitvormingsproces.

Snel werken zonder de juiste focus kan verschillende gevolgen hebben voor mensen, zoals:

1. Beslissingen zonder voldoende overleg
   In een snel werktempo kan er een druk ontstaan om snelle beslissingen te nemen zonder de nodige input van alle betrokkenen. Dit kan ertoe leiden dat belangrijke perspectieven of ideeën worden gemist, wat de kwaliteit van de uiteindelijke besluitvorming kan beïnvloeden.
2. Gebrek aan betrokkenheid en participatie
   Als processen te snel verlopen, kunnen mensen zich buitengesloten voelen, vooral als ze het gevoel hebben dat ze geen kans hebben gehad om bij te dragen aan het proces of dat hun inbreng niet serieus wordt genomen. De betrokkenheid en bereidheid tot medewerking kan daardoor drastisch afnemen.
3. Verhoogde stress en burn-out
   Een voortdurend hoog tempo kan leiden tot verhoogde stressniveaus bij medewerkers. Als ze geen tijd krijgen om te rusten, te herstellen en hun werk in evenwicht te brengen met hun persoonlijke leven, kan dit leiden tot burn-out en verminderde productiviteit.
4. Gebrek aan kwaliteit
   Snelheid kan ten koste gaan van de kwaliteit van het werk. Als mensen zich gehaast voelen om taken af te ronden, kunnen ze belangrijke details over het hoofd zien of concessies doen aan de kwaliteit van het werk. Liever “vals traag” dan overhaast, kan hier de boodschap zijn.
5. Gemiste leermogelijkheden
   Als processen te snel verlopen, kan er weinig tijd zijn om te reflecteren en te leren van zowel successen als mislukkingen. Hierdoor kunnen waardevolle lessen over het verbeteren van processen en prestaties verloren gaan. Zelfreflectie en gezamenlijke tijd voor evaluatie zijn onmisbare onderdelen in een cultuur van voortdurende verbetering.
6. Belemmering van creativiteit en innovatie
   Creatieve denkprocessen en innovatie hebben tijd en ruimte nodig om te bloeien.
   Druk kan zorgen voor creativiteit in de oplossingen, maar leegte is soms nodig om toch die helderheid te krijgen voor het ontwikkelen van een lange termijnvisie.
   Een té snel werktempo kan creativiteit belemmeren, omdat mensen geen gelegenheid krijgen om ideeën te verkennen en te ontwikkelen.

Het is belangrijk om een gezonde balans te vinden tussen snelheid en ruimte geven aan mensen, zodat efficiëntie en snelheid niet ten koste gaan van het welzijn van medewerkers en de kwaliteit van het werk.

Een van de belangrijkste voordelen van “vertragen om te versnellen” is het vermijden van strategische fouten. Een gehaaste aanpak kan leiden tot overhaaste beslissingen, gemiste kansen en verspilling van middelen. Door de tijd te nemen om een goed doordacht plan en strategie te ontwikkelen, kunnen bedrijven potentiële risico’s minimaliseren en efficiënter werken.

Bovendien stelt vertragen bedrijven in staat om creativiteit en innovatie te stimuleren. Door afstand te nemen van de dagelijkse routine, krijgen teams de ruimte om nieuwe ideeën te ontwikkelen en innovatieve oplossingen te bedenken. Dit bevordert de flexibiliteit van het bedrijf en draagt bij aan een sterker bedrijfs-DNA.

Echter, vertragen moet niet worden verward met stilstand. Het gaat niet om het achterover leunen en afwachten, maar eerder om bewuste actie te ondernemen. Dit betekent het nemen van de tijd om te plannen, te evalueren, bij te sturen en te leren van de resultaten. Het is een dynamisch proces dat voortdurend aanpassing en verbetering vraagt.

Het behouden van het bedrijfs-DNA is van cruciaal belang voor het creëren van een herkenbare plaats in het economische landschap en het aantrekken en behouden van talentvolle medewerkers.

Door bewust te vertragen en tijd te nemen voor reflectie, kunnen bedrijven duurzaam groeien en zich aanpassen aan veranderingen zonder hun identiteit te verliezen.

Als leider ben je het aan jezelf, je onderneming én je medewerkers verplicht.

Wij gaan hierover uiteraard ook graag met jou in gesprek.
Ben je klaar om te evolueren en wil je begeleiding dan staan we ook paraat.

“Ik doe niet meer aan goede voornemens”.

“Nieuwjaar is maar een dag zoals een andere”.

Het lijkt wel “in” om niet meer mee te doen aan het jaarlijks terugkerende fenomeen van goede voornemens maken, … (die dan weer niet gehaald worden).

Als nieuwe voornemens niet lukken gaan weinig mensen de oefening maken om uit te zoeken waarom het niet lukt. Vaak volgt er frustratie of berusting gebaseerd op een, dikwijls zeer beperkend, oordeel over henzelf.

En daarmee ‘leven’ ze dan verder.
“We drinken een glas, we pissen een plas, … en het leven gaat verder zoals het was”.

Waarom werkt het niet?

Goede voornemens …
Stel jij ze omdat iedereen het doet?
Velen doen het met die reden.

Dat is mogelijk een eerste reden waarom het niet werkt.
Als je een doel wil bereiken is er een echt verlangen en drive nodig om het systeem te kunnen installeren dat uiteindelijk zal leiden tot het bereiken van je “doel”.
Ontbreekt de intrinsieke motivatie?
Het is dus cruciaal om het voor jezelf écht te willen.

Een tweede reden is dat veel mensen iets willen veranderen omdat ze er last van hebben.
Op zich is het geen slechte drijfveer.
Het is goed om te weten wat je wil veranderen.
In actie komen vanuit “wat je niet meer wil” is haast onmogelijk.

Een derde reden is het gebrek aan realiteitszin, waarbij je de illusie hebt dat je dagen rekbaar zijn. Je kan in een gevulde agenda niet ‘zomaar’ een goed voornemen bijduwen.

Goede voornemens monden vaak uit in een overdreven focus op wat je wil veranderen, zonder dit een plaats te geven in de rest van je leven.
Je leven is ook meer dan dat ene ding dat je anders wil.

Een vierde en belangrijke reden is het ontbreken van een systeem om de nieuwe gewoonte te installeren die je zal leiden naar het gestelde doel.

De vijfde reden is dat lange termijndoelen nooit gehaald worden op basis van motivatie, maar wel op basis van herhaalde volgehouden actie. Acties die gericht en zorgvuldig moeten geïnstalleerd worden op de juiste manier.

Om het met een metafoor uit te drukken …
Goede voornemens zijn slechts het vlammetje waarmee je de houtstapel in brand zet.

Als je dit jaar je voornemens wél wil waarmaken …

1 Leer uit je fouten en stel jezelf de vraag waarom een voornemen niet gelukt is in het verleden. Leer uit je mislukkingen.
–

2. Omschrijf duidelijk wat je wel wil. Druk in positieve bewoording uit waar je naartoe wil.
–

3. Cruciaal bij het maken van goede voornemens is natuurlijk de realititeitscheck, waarbij je rekening houdt met het totale plaatje van je leven. Het is een invuloefening. Je geeft het letterlijk een plaats in je leven.
–

4. Het is veel krachtiger als je die goede voornemers als een wagonnetje kan aankoppelen aan de trein van jouw levensspoor. Dan ben je zeker dat als je leven verder gaat en jouw trein vertrekt, de goede voornemens letterlijk aangekoppeld zijn aan de rest.
–
Dat is de reden waarom wij het leiderschapskompas ontwikkeld hebben.
Net als bij een echt kompas is het een instrument dat je telkens opnieuw duidelijk maakt wat de richting is waar je naartoe wil. Het leiderschapskompas is zodanig opgemaakt, dat je doelen stelt in alle levensgebieden. Zo krijgt je goede voornemen een plaats ‘in’ je leven.
Op basis van je kompas ga je voor jezelf een plan en reisgids opmaken om die doelen ook effectief te bereiken.
–

5. “If you can dream it, you can make it” wordt uiteraard een zeepbel die snel uiteenspat als je niet inzet op een verandering van je gewoontes.
Doe dus moeite om de routines en de discipline te installeren, die nodig zijn om de droom waar te maken.
Je levenskwaliteit en wat je zal bereiken ligt volledig in lijn met de kwaliteit van die routines.
Het zijn gewoontes die je geïnstalleerd hebt, die de kwaliteit van je uitkomst zullen bepalen.
–

6. Net zoals bij het aansteken van een houtvuur, zal je eerst licht brandbaar materiaal vuur laten vatten.
Je geeft voldoende zuurstof, zonder het fragiele vlammetje uit te blazen.
Van zodra het vuur voldoende groot is, zullen ook de grotere houtblokken vuur vatten en zal het vuur zijn warmte kunnen verspreiden.
Als je die cruciale eerste fase overslaat, zal het vlammetje snel doven.
Dat is ook wat er gebeurt met goede voornemens.
Besteed voldoende aandacht aan het zorgvuldig opbouwen van routines, die er zullen voor zorgen dat je uiteindelijk je doel bereikt.
Geef jezelf en je team(s) ondersteuning, ruimte en tijd om zich de nieuwe manier van werken eigen te maken.
Voorzie hiervoor extra tijd en aandacht!

Dromen, doelen en voornemens blijven inspireren.

Het gaat uiteindelijk niet om het doel, maar om wie jij zal worden om dat doel te kunnen bereiken.

Dat geldt niet alleen voor de leider, maar ook voor allen die de leider volgen.

Vaak zit het in een klein vergeten hoekje, maar de effecten kunnen enorm zijn…
Het kan zomaar in een verhaaltje zitten dat we ooit te horen kregen, toen we alles nog geloofden
Eén van de parabels die me sterk is bijgebleven, is het verhaal van de haas en de schildpad.
Als je het verhaaltje niet meer zou herinneren. Het gaat als volgt:
De haas en de schildpad gingen een wedstrijd aan om het snelst de andere kant van het veld te bereiken.
In deze eeuwenoude fabel wint de schildpad het van de haas, omdat de haas zo zeker was van winst dat hij zich veroorloofde om een dutje te doen, terwijl de schildpad onverdroten onder een blakende zon verder schuifelde. De moraal van het verhaal is dat wie blijft doorgaan en niet opgeeft, uiteindelijk wint.
Ik ben opgevoed met deze “wijze les”: Als je iets wil bereiken, moet je werken, heel hard werken en niet opgeven, niet stoppen.
Het klonk als een compliment om “workaholic” genoemd te worden. Als leider (en voor iedereen) is het echter in een wereld die altijd maar voort raast, een heel gevaarlijke piste.

Het is daarom hoog tijd om wijsheid niet alleen te baseren op overlevering, maar te durven voelen wat nodig is in de huidige tijd. Het is dus belangrijk om deze parabel in een ander perspectief te plaatsen in plaats van zonder na te denken die strategie te blijven bejubelen en te beoefenen.

Ik nodig je uit om eens stil te staan bij de aanpak van de haas. Dat is er namelijk één van snelheid maken en rusten. Alleen doe je dat niet zoals de haas het doet in de parabel, door “er gerust in te zijn” en zomaar te slapen. Het gaat over bewust durven stilvallen. Niet alleen om je batterijen op te laden, maar ook om de tijd te nemen om alertheid te ontwikkelen en op een open manier te observeren. Dit sluit veel meer aan bij de tijdsgeest waar je nu in vertoeft. In deze VUCA-wereld houdt niemand het vol om onverdroten te blijven doorgaan.

Het is juist een kunst om te durven stilvallen en tijd te nemen om rond te kijken, je rust te nemen en op een heel bewuste manier de juiste keuze te maken.

Betekent dit dat hard werken uit den boze is? Integendeel, maar doe het op een verstandige manier, met focus, in sprints. Bewerk het ijzer terwijl het heet is. Neem daarna een pauze. Wissel. Vind je tempo. Het vraagt oefening om dat in een wereld vol afleiding te doen. Daarvoor heb je als leider ook moed nodig en nuchter, gezond verstand, plus voeling met jezelf en je bedrijf.

Het gaat ook om verbinden

Dit “stilvallen” is nodig om de verbinding met jezelf en alles wat rond jou beweegt te herstellen en te voeden om elke keer weer de juiste keuzes te maken.

De kwaliteit van je keuzes en je acties zullen de kwaliteit van je resultaten en je leven bepalen.

Ik daag je uit.

Als je (het) moe bent, durf dan te schakelen naar de “modus van de haas”.
Elke topatleet zal je bevestigen dat topprestaties slechts geleverd kunnen worden als inspanning en training ALTIJD afgewisseld worden met RUST en recuperatie.

Het is niet (meer) alleen de mindset, die je zal helpen om de huidige koers te winnen.

De mate waarin jij als leider inspanning en ontspanning op elkaar kan afstemmen, niet alleen voor jezelf, maar binnen je bedrijf of organisatie, zal bepalend zijn voor je succes. Beoefen het eerst zelf en neem dan je mensen mee in deze beweging.

1. Neem regelmatig letterlijk een adempauze.
2. Verzorg je slaap en verzorg jezelf.
3. Blijf voeling houden met wie je bent.
4. Creëer ruimte.
5. Kies bewust.
6. Bepaal de richting.
7. Onderneem actie en bouw aan dat momentum.
8. Geef gas als het goed gaat.
9. Stop regelmatig en doe aan zelfreflectie.
10. Neem je mensen mee in deze werk- en levensstijl.

Ik garandeer je dat je een abonnement neemt op duurzaam succes.

Ook jij kan het “MOE ZIJN” transformeren in energiek en dynamisch leiden van je onderneming!

Meer weten?
Neem contact op en we nemen je mee op pad naar jouw Next Level.

Dat waren nu net niet de normen en waarden die Jan in zijn bedrijf wil nastreven. Nochtans kent Jan zijn waarden die hij in het bedrijf nastreeft. Hij schreef ze immers jaren geleden al eens op.
Maar… hij leefde zijn waarden niet!

Op moeilijke momenten worden we geleid door onze emoties en NIET door onze normen en waarden!
Hoe anders we dat ook willen. Op die momenten zit niet Jan achter het stuur van de communicatie, maar zijn emoties.
Vanuit schuldgevoel wachtte hij de volgende keer nog langer om te spreken, wat natuurlijk enkel kan uitmonden in een nog grotere escalatie van frustratie en emoties. Zolang Jan niet gaat zoeken naar wat hem tegenhoudt om te spreken, zal hij dit niet blijvend kunnen veranderen.

Het gevolg is natuurlijk dat Jan zijn energie letterlijk voelde wegstromen.

Herkenbaar?
We maken het uiteraard allemaal wel eens mee dat onze emoties het overnemen en ons gaan sturen. We zijn immers mensen. Als dat steeds terugkeert, hebben we ons een vraag te stellen: Wat is het onderliggende probleem?

In essentie is de zaakvoerder eigenlijk al lang zichzelf niet meer

De waarden van de zaakvoerder worden niet gerespecteerd…
Dat kan ook niet, want de zaakvoerder respecteert ze eigenlijk zelf niet. Hij gedraagt zich er niet naar, ook al heeft hijzelf wel dat gevoel. De cultuur die zich in het bedrijf vormt, ontstaat vanuit frustratie en verschillende reactiepatronen van medewerkers. Er ontstaat een sfeer van wantrouwen en stille oorlog, waar ogenschijnlijk in 95% van de tijd geen vuiltje aan de lucht is. In realiteit produceert heel de organisatie ondermaats, want er is geen globaal teamgevoel.

Er ontstaat een cultuur vanuit het oogluikend toestaan van gedrag, dat niet in de lijn ligt met de waarden.
Als je als zaakvoerder van een dergelijk bedrijf merkt dat het ´scheef´ zit, heeft het geen zin meer om je mensen terug te winnen met ‘cadeautjes’. Dit is enkel een vorm van symptoombestrijding. De enige manier die duurzame resultaten geeft, is om terug te gaan naar het fundament van het bedrijf.

Hier komt de fameuze ´waarom- vraag´ die dan weer gekoppeld is aan de waarden en de daaruit volgende bedrijfscultuur. En waarden starten bij het leiderschap van de ondernemer/ zaakvoerder. Want je kan niet ‘buiten’ jezelf functioneren, niet buiten wat jou ‘bepaalt’, wat jouw leven ‘zinvol’ maakt.

Om uit zo´n ingesleten patroon te stappen, zie je dat er in het bedrijf vaak gezocht wordt naar verschillende lapmiddelen en rationele oplossingen. Dat uit zich ook in toegevingen bij fout gedrag van medewerkers in bepaalde situaties. Of er wordt een teambuilding evenement georganiseerd. Dat neemt de oorzaak niet weg, hoe leuk die activiteit ook is. Vaak wordt er gerationaliseerd dat mensen verschillend zijn en dat is ook zo en het is helpend dat te weten. Dat mensen uiteindelijk hun job komen doen en daarnaast hun leven hebben… al zijn we ook een heel aantal uren op ons werk. En daar zijn we ook ‘mens’. De lijst aan nepoplossingen en uitvluchten is eindeloos.

Het kan anders!

Waar het om gaat, is dat de leider vaak zijn connectie en commitment met de waarden van zijn bedrijf kwijt is.
De leider moet in de eerst plaats terug naar de kern. Daarvoor is het nodig dat hij of zij open en eerlijk naar zichzelf durft te kijken.
Dit is geen oefening die je snel uitvoert omdat je leest of hoort dat daar de oplossing ligt. Het is een proces waar je instapt, waarin je terug voeling zoekt met je oorspronkelijk droom. Het is een proces waarbij je vooral ook terug voeling zoekt met jezelf en wat voor jou belangrijk is.

Het is durven voelen hoe belangrijk jouw missie is.
En om van daaruit de vrijheid te creëren en de moed te vinden om ook de moeilijke beslissingen te nemen en lastige conversaties aan te gaan. Daar zit blijvende verandering die na verloop van tijd geen ‘energie’ meer kost maar energie zal geven! En je dus die VRIJHEID brengt!

Ontwikkel je leiderschap van binnenuit!

Dat betekent dat je niet meer aan symptoombestrijding gaat doen, maar dat je leert om de aandacht naar binnen te laten gaan. In die stiltemomenten en zelfreflectie kan je de kracht, de moed en het vertrouwen terug gaan opbouwen.
Het is een utopie om te denken dat zoiets kan in een vingerknip.
Het start met bewustwording. Van daaruit ga je anders naar de situatie en je mensen kijken.
Het is een kwestie van duidelijkheid krijgen over wat voor jou belangrijk is om dat te voelen en te bereiken.

Dan komen we onvermijdelijk terug bij je waarden, je missie en je visie.
Nu begrijp je hopelijk ook dat echte waarden niet kunnen komen vanuit een marketingstudie in functie van wat in de komende periode populair of verwacht wordt. Echte waarden hebben niks te maken met hippe termen of ronkende slagzinnen. We leven nu eenmaal ook een stukje ‘leven’ op ons werk. We zijn daar wie we zijn en dat bepaalt ons gedrag en onze ‘acties’. Daar kunnen we nu eenmaal niet buiten. Koppelen we dat los van elkaar, dan raken we vroeg of laat ‘uitgeput’.

´VAN DE NOOD EEN DEUGD MAKEN´

In dit oude spreekwoord zit nog steeds veel wijsheid.

Zoals we al eerder schreven worden tijdens een crisis (Corona of andere) de pijnpunten sterker naar boven gebracht. Een crisis werkt vaak als een bewustzijnsversneller. De nood om het ´anders´ te doen, wordt voelbaarder. Van de nood een deugd maken, betekent in werkelijkheid dat je op dat moment je waarden omzet in actie, waardoor er een beweging komt van binnenuit.

Want de bedrijfscultuur wordt bepaald door de acties die vanuit de eigen waarden, elke keer opnieuw ondernomen worden. Het zijn de acties die bepalen wie je bent en hoe je gezien wordt, niet wat je allemaal denkt of voelt.

Wanneer jouw waarden terug stroken met de acties die je onderneemt, zal je merken dat het eenvoudig wordt. Als je het contact met je waarden toelaat, zal je lichaam de beste thermometer zijn. Je voelt letterlijk wanneer het goed of fout zit. Ik garandeer je dat het dan simpel wordt. Wat ik je ook kan garanderen, is dat het in het begin niet noodzakelijk gemakkelijk is.

Er is moed voor nodig om de dingen te zeggen die gezegd moeten worden.
Er is vaardigheid voor nodig om te spreken op een respectvolle, verbindende en inspirerende manier. Dat kan je leren.

Alles begint met jouw moedige keuze om je leiderschap op te nemen

We helpen jou alvast op weg:

1. Maak van de oefening naar de ´waarom- vraag´ geen kunstje.
   Het is en blijft het fundament van je onderneming en je leven.
   Wat is het antwoord op jouw ´waarom- vraag´?
   Heb je dat helder voor jezelf?
   Kopieer niet zomaar waarden omdat ze nu ´in´ zijn.
2. Wat je doet, is bepalend voor wie je bent.
   Wat jij als leider voordoet (en toelaat), zal de cultuur bepalen.
   Zie je het zelf niet meer? Dat is mogelijk.
   Vraag het aan iemand die nieuw begint of pas het bedrijf binnen komt.
   Wat valt hem of haar op? Een eerste indruk is ontzettend belangrijk.
   Neem je tijd en luister, zonder te argumenteren of te ´ja, maar-en´.
3. Durft te voelen en praat veel met jezelf vanuit een vermogende, krachtige houding.
4. Beslis.
5. Zet de eerste stappen en praat met je mensen.
6. Wees consequent.
   Elke keer herhaal je de missie.
   Dagelijkse meetings horen nog steeds tot één der beste manieren om de vinger aan de pols te houden en veranderingstrajecten door te komen.
7. Herhaal. Herhaal. Herhaal.
8. Eigenlijk is er voor dit thema slechts één geheime formule: wees jezelf.
   Het komt altijd terug op de vraag wie jij bent.
9. Er bestaat geen ´quick fix´.
   Het is een proces. Het is iets wat je als leider niet kan delegeren!

Laat jezelf toe om af en toe even stil te vallen, om terug contact te maken met de beste versie van wie jij bent. Ook om terug contact te maken met de vraag: ´WAAROM DOE JE HET?

Ingebakken overtuigingen en gewoontes die bij jezelf ontstaan zijn en verder uitgezaaid zijn in het bedrijf, zullen niet zonder slag of stoot verdwijnen. Je kan met dit inzicht alvast aan de slag. Wil je echt vooruit met deze uitdaging? Ben je bereid om daarvoor naar binnen te kijken en zelf naar jouw betere versie te groeien? Dan ben ik graag bereid om te luisteren naar je verhaal en samen met jou te bekijken hoe we jou naar dat Next Level kunnen begeleiden.

Als we de zaken met kousenvoeten aanpakken, krijgen we veel etterende wonden! Hoe komt het dat ondernemers/zaakvoerders zo voorzichtig omgaan met hun mensen? We leerden niet hoe het ‘wel’ te doen en de autoritaire aanpak is ‘not done’. Dat is duidelijk. Hoe het dan wel moet is kennelijk voor velen niet eenvoudig.

Rambo-achtige heldenfilms zijn nog steeds populair.
Daarin zijn er altijd extreme situaties waar ze wonden helen; zonder verdoving, met een halve fles alcohol en een lap stof tussen de kiezen. Degenen die het doen en het ondergaan zijn ‘groots’. Wat kijken we daar naar op. Het geeft mooi de ‘nood breekt wet’ gedachte weer. Alleen passen we deze in de realiteit niet meer toe.

Ik hoor je nu al denken: “Oei, we gaan toch zo onmenselijk niet zijn?”

Terwijl je dat vast niet denkt als je die heldenfilm ziet.

In de dagdagelijkse realiteit is het soms nodig dat er doorgesproken wordt! Daar is niets mis mee, zolang je dat op een empathische manier doet. Dan is dat niet onmenselijk, beledigend, of denigrerend. En neen, dan kwets je ook niemand!. We durven niet meer doorspreken. Alsof we schrik hebben om autoritair te zijn! En vanuit die schrik zijn velen te ‘soft’ geworden.

Bovendien leven we op dit moment in een extreme, precaire situatie. En dat vraagt om een precair optreden. Anders wordt alles stuurloos en daar is niemand mee gediend. Jij niet, noch je mensen.
Dus laten we een kat een kat noemen. Het is dringend nodig.

Wat eigen is aan elke crisis, is dat deze in je bedrijf hetgeen blootlegt wat al eerder als ‘probleem’ aanwezig was.  En nu komt ook de morele terugslag van de crisis eraan. Deze morele verschillen zijn groot omdat er veel verschillende mensen en situaties zijn, zowel privé als werkgerelateerd.

Ik stel vast dat er mensen zijn die vooral bezorgd zijn om de volksgezondheid en dus deze voor ogen houden. Er zijn er ook die bezorgd zijn om hun inkomen en daarmee de economische toestand voor ogen houden. Er zijn er ook die beiden en het geheel in het oog hebben. Gelukkig. Met welke kennis en achtergrond iedereen kijkt, is daarbij nog een andere vraag. Wat nu erg belangrijk is, is dat we als ondernemer het hele plaatje blijven zien! De volksgezondheid, de economie, het eigen bedrijf en de eigen mensen. Het is aan jou als ondernemer om duidelijkheid te brengen hierin! Ook als er geen duidelijkheid is. Want dan is dat jouw boodschap!

Verwacht als ondernemer niet dat mensen jou en de situatie van je bedrijf gaan begrijpen.
Ook niet je eigen mensen en zeker niet in crisistijd. Zeker niet als je hen nooit eerder betrokken hebt bij zaken die het bedrijf aangaan. Een mooi voorbeeld daarvan is de media aandacht voor de ontslagen bij Schoenen Torfs. Het is slechts één van de vele voorbeelden.
De ondernemer van het jaar krijgt nu kritiek omdat hij 24 mensen heeft ‘moeten’ ontslaan. Deze kritiek raakt hem heel erg. Toch is het zo dat je als leider nu bereid moet zijn om beslissingen te nemen die pijn doen en die mensen zullen kwetsen en financieel raken. Daar moet je als leider de kracht voor hebben om er boven te staan, want het is je verantwoordelijkheid om het schip door de storm te loodsen, inclusief het feit dat er slachtoffers kunnen vallen. Het belang van de organisatie gaat immers voor op het individueel belang in crisistijd. Daar moet je als leider kunnen meeleven én op voorbereid zijn.

Mensen kijken veelal vanuit hun eigen perspectief. Daar heb je als ondernemer mee om te gaan om het vervolgens los te laten. Dus: begrijp het standpunt van je mensen en vertrek vandaaruit om ze mee te nemen naar dat wat ze dienen te begrijpen/weten om goed te kunnen samenwerken.

Er zijn teveel mensen die niet beseffen hoe je een bedrijf bestuurt. Er zijn er ook die er wel een idee van hebben. De hardnekkigste zijn diegenen die ‘denken’ dat ze het weten. Ikzelf vind dat we ‘onze’ mensen daar beter in dienen ‘op te voeden’. Ook in het communiceren trouwens.

Daarnaast heeft iedere persoon zijn eigen privésituatie en je bedrijfssituatie heeft daar effect op. De crisis zet dat allemaal mogelijks op de helling! Voor een maatschappij die ‘gewend’ is om bij problemen te kunnen terugvallen op allerhande ‘vangnetten’ -ja, we zijn verwend- is die helling erg onwennig en niet comfortabel. Gaat het beleid dit wel oplossen?.

We komen dus met COVID-19 in de volgende fase terecht: De mentale crisis!

De effecten van de gezondheidscrisis brengen een economische crisis met zich mee en stilaan komt dat besef naast het feit dat ‘het leven’ terug stilaan moet geleefd worden en dat de economie moet draaien. Iedereen heeft ermee te maken, maar zoals ik eerder al zei, zal de eigen situatie mee bepalen vanuit welk oogpunt mensen ernaar kijken en het ervaren. In elke fase zitten mogelijk nog mensen ‘vast’.

Voor ons ondernemers gaat het nu over meer dan de ‘overload bolwerken’ of ‘creatief opdrachten zoeken en binnenhalen om nog inkomsten te hebben. Het gaat nu ook om het opvangen van de golf van mentale effecten bij jouw mensen! Want ze komen naar jou! En dat zal ook zijn mentale weerslag hebben op jou. Besef dat, ook al ben je erg aan het cijferen en zoeken om je bedrijf ‘recht’ te houden. Besef dat de mentale stress zo groot kan worden, dat jij zelf en/of je mensen het niet kunnen volhouden. Of misschien lukt het nu nog wel, maar komt de terugslag als de storm geluwd is. Het is aan jou om mee uit te cijferen welke rekening je wanneer wil betalen.

Het is een beetje therapeutenwerk dat elke ondernemer te wachten staat. En dat is niet het eerste waar je energie van krijgt, want anders had je dat beroep gekozen!

Dus dit worden cruciale vragen:

• Wie ontlast jou?
• Wie kijkt met jou mee hoe het minder lastig kan zijn voor je mensen en ook voor jou?
• Heb je mensen in je team die mee kunnen dragen?
• Wie kan deze ‘meedragers’ verder ontlasten in jouw bedrijf?
• Zodat iedereen zich ontlast en ‘gedragen’ voelt?
• Want enkel zo vermijd je ‘late rekeningen’.

We moeten naar het ‘nieuwe normaal’

Er zal aandacht moeten gaan naar het welzijn, de mentale veerkracht en weerbaarheid van mensen.

Anticipeer nu al op stress gerelateerde problemen als burn-out en psychosociale klachten.
De heropstart zal hierdoor mee bepaald worden.
Dit komt naast heel wat bedrijfsgerelateerde zaken waar vele bedrijven mee te maken hebben:

• Een andere/ nieuwe aanpak. Thuiswerk bijvoorbeeld.
• Afbouw van bepaalde producten.
• Nieuwe producten die erbij komen.
• Andere regels, waaronder wijzigingen in loonafspraken en inhoud van werkopdrachten.
• Hoe ziet leiderschap eruit in deze vernieuwde situatie?

COVID-19 heeft ons dingen gebracht en geleerd. Met die implementatie zijn jullie al bezig als je mijn mijn vorige inspiratiebrief las.   Deze overdenkingen maken je bedrijf weerbaarder in de toekomst!

Ik kan het niet genoeg zeggen: Vergeet niet dat het als ondernemer een hele klus is, zowel mentaal als fysiek, om voor je bedrijf én je mensen in dergelijke situaties beschikbaar te zijn.

Vergeet jezelf niet!
Goede zelfzorg is cruciaal en staat op het eerste plan opdat je de rest kan aansturen!

Ondernemers lijken dit dikwijls te vergeten. Het gevoel dat hen zegt dat het toch wel zwaar is, negeren ze. Ze zijn liever Rambo dan dat ze toegeven dat de balans zoek is of het stressniveau hoog blijft. Dat kan vroeg of laat wel eens fout lopen. De echte Rambo is diegene die zichzelf durft te tonen. Dan maak je in je bedrijf, met je mensen ook meteen een hele sprong. Jouw eerlijke communicatie zal hen ook aanzetten tot communiceren, waardoor je sneller zicht krijgt op wat er mis loopt. Zo weer je een burn-out en psychologische terugval. Enkel en alleen nog maar door jouw eigen houding. Diegene die dat begrijpt, heeft een serieuze streep voor! Dat is de Rambo van vandaag!
Iedereen begrijpt dat een topsporter op top niveau kan presteren als hij goede begeleiding heeft.
Hij heeft een coach voor het fysieke én psychische luik.

Ook een ondernemer zet topprestaties neer. Waar is zijn coach?

Deze tips helpen je alvast op weg: om het mentale welzijn hoog te houden.

1. Ga na wat de gedachtegang van je mensen is. Laat ze die uiten. Verzamel hun vragen.
2. Haak aan bij hun gedachtegang, daar waar zij met hun gedachten staan. Verwacht niet dat zij aanhaken bij jouw gedachtegang.
3. Bepaal voor jezelf welke koers jouw bedrijf gaat varen, waarom en wat je daarin van je mensen nodig hebt! Benoem dat duidelijk en communiceer.
4. Onthoud hen niet van bedrijfsinformatie die de toestand van je bedrijf weergeeft. Als jij en je mensen moeten roeien omdat je zeilen (door COVID-19) geen wind meer vangen en je anders failliet!!!!!!!! gaat, dan mag je hen dat ook zo zeggen! Je kan hen ook niets meer beloven! Als je schrik hebt voor de reacties en jij je kousenvoeten aantrekt, dan breekt dat je zuur op. Of jij zal zelf moeten roeien of je zal veel energie en tijd steken in het doen roeien van je mensen. En het faillissement ademt in je nek, want je productiviteit is in zo’n situatie ondermaats. Dat heb je dan eigenlijk zelf opgezocht.
   Als ze weten waarom roeien nodig is -ook al was dat aanvankelijk anders- dan weten zij ook waar ze staan en nog meer, waar ze voor gaan.
   Dan kunnen ze ‘hun eigen’ rekening maken.
   Dan gaan ze mee roeien (ook al is dat lastig), met veel engagement en verantwoordelijkheid. Omdat ze weten wat het voordeel is, OOK voor henzelf!
5. Spreek je mensen regelmatig.
   Spreek je hen in groep, algemeen toe om hun vragen te beantwoorden, ga dan niet in op specifieke, persoonsgebonden zaken.
   Anders wek je enkel meer vragen en ongerustheid op bij de anderen.
   Zeg ook bij het begin dat je de belangrijkste, algemene, aan de orde zijnde vragen beantwoordt en geen persoonlijke.
   Zeg ook waar ze met persoonlijke/specifieke zaken terecht kunnen en zorg dat dat ook effectief zo is. Wees daarin betrouwbaar. Zeg wat je doet, doe wat je zegt.
6. Besef dat mentale belasting (alle vragen en bezorgdheden van je mensen) veel energie vraagt en meer recuperatietijd vergt,
   dan een hele dag fysiek zwaar werk doen.
7. Laat mensen niet zomaar alles op jou ‘smijten’. Noch qua verantwoordelijkheid, noch qua oordelen en beschuldigingen of wat dan ook. Hoor, voel, stel vast of het voor jou is of niet. Geef het dan ‘terug’. Neem op wat wel voor jou is. Benoem dit ook.
8. Besef dat jij geen therapeut of psycholoog bent en dus mogelijk meer energie verliest dan deze mensen (die daarvoor kozen als beroep en er dus energie van krijgen). Dat je wel dergelijke of daarnaartoe neigende gesprekken kan krijgen/hebben en jij daar niet ‘bedreven’ in bent.
9. Besef dat je hier als ondernemer goed in ondersteund mag en moet worden. In je eigen bedrijf zijn mogelijks mensen die jou kunnen helpen ‘dragen’ en omgekeerd. Neem niet zomaar een coach, maar zoek degene die jou het best kan begeleiden. Je bent het waard! Dit is een investering, die zich dubbel en dik terug verdient. Iemand van buitenaf is handig, omdat er geen wederzijdse steun nodig is. Deze kan wel samen met jou bewaken dat jouw team(s) hebben wat nodig is om het te blijven dragen. Dan sta je niet alleen als ondernemer. Een buitenstaander staat verderaf en komt ook met andere dingen aan.
10. Sta voor waar jij in gelooft, je normen en waarden. Geniet van elk mooi moment, want ondanks dit alles is er ook nog het leven zelf!

Zelfzorg is ook tijd, ruimte en vrijheid om het leven ten volle te leven.  Ook dat is mentale ondersteuning. Ja, ze straalt uit tot in je privé! Jij bepaalt of het positieve stralen zijn.

Wees alert. Waak over de veiligheid. Zorg goed voor jezelf. Ga voluit, integer en oprecht, mét ballen aan je lijf.

Wil je graag eens samen met ons over dit onderwerp overleggen? Schrijf je dan hier in een voor een gratis en vrijblijvend inspiratiegesprek.

Het kan niet én het lukt toch… een eigenaardige gewaarwording (als je die toelaat).

Dat toelaten is mogelijk de essentie.

Waar het NU om gaat is …ONT-MOETEN!

Ont-moeten op verschillende fronten.

1. “IK MOET…”

Ik sprak net met één van onze groeiklanten en zij verwoordde het zo mooi.

“Alles wat ik van jou ´geleerd´ heb, levert nu volop vruchten op. Het gaat om de essentie van leiderschap en leven, als je naar de Next Level wil. In dat leiderschap vanuit je buik is het vooral een kwestie van toelaten en het bedrieglijke houvast van het ego durven loslaten”.

Ik nodig je dus letterlijk uit om het ´moeten´ dat is opgelegd door ons ego, onze manier van kijken en onze overtuigingen in vraag te durven stellen.

Dat doe je door even “stil te vallen”, aan zelfreflectie te doen en op een bewuste wijze weer verder te gaan.

Het ontwikkelen van leiderschap vanuit je buik…

Dat werkt natuurlijk niet zoals een managementvaardigheid, die je onmiddellijk gaat toepassen en waar je de gevolgen kan plannen, evalueren en bijsturen. Of dat je -als het niet lukt- gewoon een andere ´techniek zoekt en uitprobeert´.

Op gevoel ondernemen en leiden is iets wat je kan ontwikkelen.

Het heeft vooral te maken met bewustwording. Het kan ook enkel als je een voldoende veilige omgeving vindt, waarbij je je kwetsbaar kunt opstellen. Dit kan een coach of een mentor je bieden of mensen in je omgeving, die je volledig vertrouwt. Het begint als een klein paadje, maar het wordt een weg die steeds breder, betrouwbaarder wordt en verder gaat.

Misschien is het ook wel een beetje zoals bij een vijgenboom.
Als je die het jaar voordien goed verzorgd hebt, dan is er al vrij snel in het nieuwe seizoen een eerste vroege ´vlucht´ lekkere vruchten. Wel pas later in het seizoen volgt dan de volledigere, over een ruime periode gespreide, rijke oogst.

Ook bij leiderschap vanuit je buik gebeurt net hetzelfde.
Naarmate je verder groeit in je leiderschap, blijft de stroom van vruchten komen.

“IK MOET…” wordt dan verzacht.

Het wordt dan een krachtiger “IK MAG/IK WIL…”:

• luisteren naar mezelf;
• écht luisteren naar anderen;
• me kwetsbaar opstellen;
• uitkomen voor mijn mening;
• mijn prioriteiten kiezen.

Het vergt vertrouwen.

Het vergt durf.

Het vraagt moed.

Het vraagt loslaten van oude gewoontes en overtuigingen.

Het vereist een zekere discipline om telkens opnieuw te gaan, te leren, in de spiegel te kijken, te voelen, bij te sturen en vanuit een positieve houding met jezelf en met anderen te communiceren.

2. “Zij MOETEN …”

Plots is het nu voor vele leidinggevenden -door de omstandigheden- minder evident geworden om over de schouder mee te kijken of voortdurend aanwezig te zijn en alles onder controle te houden. Het vergt een volgend niveau van leiderschap waarbij vertrouwen een belangrijke rol speelt.

Nu wordt het VERTROUWEN getest!

Durf jij de sprong wagen?

Durf jij aan te geven dat je je medewerker volledig vertrouwt, ook als hij of zij van thuis uit werkt?

Dat is wat ik je aanbeveel.

Het wordt het nieuwe normaal én het vereist van jou als leider ook dat je groeit in je manier van leidinggeven. Er zijn wel een aantal essentiële punten die belangrijk zijn in crisismomenten.

Crisis zorgt immers voor onzekerheid.
Die onzekerheid zal zich niet alleen op verschillende manieren, maar ook op verschillende momenten manifesteren.

Ik geef je hier enkele aandachtspunten waar je als leider alvast mee aan de slag kan gaan.

• Benoem dat je vertrouwen stelt in je medewerker.
  Het feit dat je het benoemt is een eerste belangrijke stap. Bespreek dat ook. Het impliceert immers dat de medewerker zijn/haar verantwoordelijkheid neemt, maar ook weet dat hij/zij hulp kan vragen op momenten dat het niet lukt. In de vele gesprekken met ondernemers en bedrijfsleiders blijkt telkens weer dat er vaak nog onvoldoende afgestemd wordt met de medewerker waar diegene zich bevindt in zijn of haar beleving. Dit is de basis voor een goede dialoog. Als de afstemming niet klopt, lukt ook het gesprek niet.
• Het is je belangrijkste taak om een omgeving te creëren die veilig is, waarbij mensen kunnen uiten waar ze mee zitten. Als mensen hun onzekerheid ventileren, doen ze dat op verschillende manieren. Het is een thema op zich om een volgende keer over uit te wijden. Onthoud nu de basis, namelijk dat je vertrekt van de plaats waar zij zich bevinden. Counter pessimistische (of zelfs te optimistische) uitingen niet onmiddellijk. Luister! Luister! Luister!
  Zorg er ook voor dat je mensen de nodige technische ondersteuning hebben en met degelijk materiaal probleemloos hun werk kunnen afleveren. Ook op dat vlak zijn er volop nieuwe ontwikkelingen aan de gang.
• Jij, als leider, kijkt voortdurend vooruit en focust je vooral op de eerstvolgende stap(pen). Uiteraard heb je geen glazen bol. Je maakt in een periode van crisis geen lange termijnplannen. Je mag wel elke keer je visie en missie kort neerzetten.
• Verwacht dat je foute beslissingen neemt en dus moet bijsturen. Communiceer dat ook.
  Zelfs als je het antwoord niet weet, is dat het antwoord.
• Blijf communiceren. Je zal merken dat de moderne communicatiemiddelen en kanalen mogelijk veel efficiënter zijn dan wat je voorheen deed.
• Neem de lessen die je nu leert mee. Denk na over hoe je deze nieuwe gewoontes kan vasthouden om je samenwerking blijvend naar een next level te tillen.
• Heb oog voor de nieuwe leiders en de talenten die je ziet opduiken in je team. De kaarten worden opnieuw geschud. Creëer ruimte voor nieuwe beloftevolle ontwikkelingen en initiatieven.
  Het is een uitgelezen periode om mensen te laten groeien…

Als ´zij´ écht willen, dan MOET het niet meer.

Je krijgt eigenlijk samen veel meer gedaan, zonder gedoe. Ik wens het je toe.

3. Wij ONT-MOETEN

In de ONT-MOETING ligt natuurlijk de kracht van de samenwerking.
Leiderschap en communicatie zijn daarbij de belangrijkste sleutels.
Net nu zijn er extra mogelijkheden om samen in de veilige ruimte die jij creëert –door de mix van vertrouwen geven, creativiteit, ondernemerschap en zingeving– iets heel moois ontstaan.
Dat veilig kader én een waardig doel zijn daarbij essentiële elementen.
Daar ligt jouw grootste verantwoordelijkheid als leider.
Het start (en eindigt) met vertrouwen in elkaar.
En… dat begint bij jou!

Daarom is het ook noodzakelijk dat jij groeit in je leiderschap.

Wil je hierin de eerste stap zetten?

Maak direct een inspirerend én vrijblijvend verkenningsgesprek over hoe jij die ´next level ondernemer/leider´ kan worden.