Het voorbije jaar is voor velen een jaar geweest van aanpassen, transformatie en zoeken. Remote werken werd de standaard. Het was (en blijft) een periode van VUCA in het kwadraat. Het kader werd dooreengeschud. Naast de fysieke en economische beperkingen kwam er ook nog een douche aan regels en maatregelen.

Er is in de bedrijfswereld enorm gezocht en gesleuteld aan nieuwe regels en manieren om samen te werken. Een jaar geleden ongeveer “moest” je plots niet meer naar kantoor. Wat voor de ene een zegen leek, klonk de hel voor iemand anders.

Ondertussen komen er stilaan lichtpuntjes aan het einde van de tunnel.

Horeca gaat open. De grillige lente van 2021 zorgt er op een natuurlijke manier voor dat het geen stormloop wordt. Vele mensen snakken alleszins naar contact en verbinding.

Ik zie als leiderschapscoach echter ook een ander aspect van de situatie, die ik je graag wil meegeven. Ondanks alle inspanningen die er gebeuren om het “nieuwe werken” een plaats te geven, blijft de vraag of er wel degelijk een evenwicht is gevonden.
Of is het eerder berusting?

Er komt een nieuwe overgang. De kaarten zijn opnieuw geschud en het spel gaat door.
De oude patronen zullen weliswaar opspelen en “trekken”, maar er is teveel gebeurd om zomaar terug te kunnen gaan naar het oude “spel”. En … dat mag je als leider ook niet willen!

Wees je bewust van de impact die de hele situatie gehad heeft op het fysiek en mentaal welbevinden van je medewerkers.

Daar zit geen algemene lijn in. Het is afhankelijk van de persoon én de situatie.

Onderschat ook niet dat vele medewerkers, die van thuis uit werken, mogelijk meer roofbouw gepleegd hebben op hun fysieke en mentale weerbaarheid, dan je zou verwachten. Geef hen voldoende aandacht onder vorm van communicatie en begeleiding, zodat ze ook figuurlijk op adem kunnen komen om hun parcours verder te zetten. Ik vergelijk even met een beeld uit de sport. Stel dat je na een lange, uitputtende fietsrit, gevraagd wordt om als verrassing (zonder afstappen) onmiddellijk aan de terugtocht te beginnen.

Andere medewerkers hebben een nieuw systeem en hun weg gevonden in het van thuis uit werken.
Een systeem dat hen goed beviel, dat hen een aantal voordelen bracht, die ze graag willen behouden.
Om bij ons sportvoorbeeld te blijven; stel dat je verplicht een andere fiets toegewezen krijgt, dan voelt die onwennig. Als die uiteindelijk goed ‘zit’, dan wil je de oude niet meer en ook al moet je er terug naartoe. Die zit zeker bij aanvang niet meer goed. Voor sommigen zelfs nooit meer.

Wat niet mag onderschat worden, is het feit dat het nieuwe “evenwicht” nog niet bereikt is. Medewerkers, die op hun tandvlees zitten, vragen een aparte zorg. Dit zal je niet kunnen doen door hen in de watten te leggen. Medewerkers die een evenwicht vonden met al dan niet nieuwe/onverwachte maar mooi meegenomen voordelen, willen dat behouden.

Het zal een zoeken worden naar een gepaste “training” om met de reeds gekende en nooit aflatende werkdruk om te gaan en flexibiliteit opnieuw en anders te integreren in het ‘nieuwe tijdperk’ en daar te leren mee omgaan.

Als ondernemer dient zich ook de kwestie aan : wat wordt in mijn bedrijf het ‘nieuwe normaal’?
Daarin is het erg belangrijk te gaan kijken hoe de teams geëvolueerd zijn.

• Hoeveel mag/kan iemand thuis werken? Uiteraard vanuit de vraag in welke mate de aard van het werk dat toelaat.
• Wat zijn de prestaties van de medewerkers vroeger en nu?
• In welke mate kan de medewerker thuis werken aan?

De ene medewerker voelt zich goed bij het alleen werken, de andere is productiever met mensen om zich heen. De ene heeft de sociale controle nodig om aan de slag te gaan en te blijven, de andere niet. Belangrijke gesprekken dienen zich aan om dit allemaal in kaart te brengen, daarin een visie te ontwikkelen en in overleg te gaan.

Het blijft nog steeds een kwestie van leren omgaan met een ander gevoel van vrijheid.

Het brengt je uiteindelijk terug naar de kracht van verbinding, die je slechts kan opbouwen door voortdurende aandacht, gepaste zorg en situationeel leiderschap. Dit geldt niet alleen naar je medewerkers, maar ook voor jezelf.

Investeer als leider niet alleen in comfort van je medewerker.
Investeer juist in het leren omgaan met oncomfortabele omstandigheden.
Misschien is dat net dé opportuniteit van deze periode.

Er is een grens verlegd.
Het wordt een uitdaging om de lessen mee te nemen en samen verder te groeien.

Blijf verder investeren in je mensen én je systemen!

Er staat voor leiders een gigantisch boeiende periode voor de deur. Op voorwaarde dat je er klaar voor bent uiteraard, want als jij niet die “mindswitch” gemaakt hebt, zou het ook heel frustrerend en vermoeiend kunnen worden.

Vaak zit het in een klein vergeten hoekje, maar de effecten kunnen enorm zijn…
Het kan zomaar in een verhaaltje zitten dat we ooit te horen kregen, toen we alles nog geloofden
Eén van de parabels die me sterk is bijgebleven, is het verhaal van de haas en de schildpad.
Als je het verhaaltje niet meer zou herinneren. Het gaat als volgt:
De haas en de schildpad gingen een wedstrijd aan om het snelst de andere kant van het veld te bereiken.
In deze eeuwenoude fabel wint de schildpad het van de haas, omdat de haas zo zeker was van winst dat hij zich veroorloofde om een dutje te doen, terwijl de schildpad onverdroten onder een blakende zon verder schuifelde. De moraal van het verhaal is dat wie blijft doorgaan en niet opgeeft, uiteindelijk wint.
Ik ben opgevoed met deze “wijze les”: Als je iets wil bereiken, moet je werken, heel hard werken en niet opgeven, niet stoppen.
Het klonk als een compliment om “workaholic” genoemd te worden. Als leider (en voor iedereen) is het echter in een wereld die altijd maar voort raast, een heel gevaarlijke piste.

Het is daarom hoog tijd om wijsheid niet alleen te baseren op overlevering, maar te durven voelen wat nodig is in de huidige tijd. Het is dus belangrijk om deze parabel in een ander perspectief te plaatsen in plaats van zonder na te denken die strategie te blijven bejubelen en te beoefenen.

Ik nodig je uit om eens stil te staan bij de aanpak van de haas. Dat is er namelijk één van snelheid maken en rusten. Alleen doe je dat niet zoals de haas het doet in de parabel, door “er gerust in te zijn” en zomaar te slapen. Het gaat over bewust durven stilvallen. Niet alleen om je batterijen op te laden, maar ook om de tijd te nemen om alertheid te ontwikkelen en op een open manier te observeren. Dit sluit veel meer aan bij de tijdsgeest waar je nu in vertoeft. In deze VUCA-wereld houdt niemand het vol om onverdroten te blijven doorgaan.

Het is juist een kunst om te durven stilvallen en tijd te nemen om rond te kijken, je rust te nemen en op een heel bewuste manier de juiste keuze te maken.

Betekent dit dat hard werken uit den boze is? Integendeel, maar doe het op een verstandige manier, met focus, in sprints. Bewerk het ijzer terwijl het heet is. Neem daarna een pauze. Wissel. Vind je tempo. Het vraagt oefening om dat in een wereld vol afleiding te doen. Daarvoor heb je als leider ook moed nodig en nuchter, gezond verstand, plus voeling met jezelf en je bedrijf.

Het gaat ook om verbinden

Dit “stilvallen” is nodig om de verbinding met jezelf en alles wat rond jou beweegt te herstellen en te voeden om elke keer weer de juiste keuzes te maken.

De kwaliteit van je keuzes en je acties zullen de kwaliteit van je resultaten en je leven bepalen.

Ik daag je uit.

Als je (het) moe bent, durf dan te schakelen naar de “modus van de haas”.
Elke topatleet zal je bevestigen dat topprestaties slechts geleverd kunnen worden als inspanning en training ALTIJD afgewisseld worden met RUST en recuperatie.

Het is niet (meer) alleen de mindset, die je zal helpen om de huidige koers te winnen.

De mate waarin jij als leider inspanning en ontspanning op elkaar kan afstemmen, niet alleen voor jezelf, maar binnen je bedrijf of organisatie, zal bepalend zijn voor je succes. Beoefen het eerst zelf en neem dan je mensen mee in deze beweging.

1. Neem regelmatig letterlijk een adempauze.
2. Verzorg je slaap en verzorg jezelf.
3. Blijf voeling houden met wie je bent.
4. Creëer ruimte.
5. Kies bewust.
6. Bepaal de richting.
7. Onderneem actie en bouw aan dat momentum.
8. Geef gas als het goed gaat.
9. Stop regelmatig en doe aan zelfreflectie.
10. Neem je mensen mee in deze werk- en levensstijl.

Ik garandeer je dat je een abonnement neemt op duurzaam succes.

Ook jij kan het “MOE ZIJN” transformeren in energiek en dynamisch leiden van je onderneming!

Meer weten?
Neem contact op en we nemen je mee op pad naar jouw Next Level.

Besef jij dat het ‘te druk’ hebben je kan weghouden van ‘bewust weten’?

Met andere woorden: dat het te druk zijn je weghoudt van keuzes maken?
Te druk als een excuus om niet te moeten kiezen.

Velen weten eigenlijk niet goed wat ze écht willen, écht NODIG hebben om zich goed te voelen.

Iemand die de ‘laisser-faire´ houding aanneemt en lui is, maakt per definitie ook geen keuzes. Die laat alles op zijn beloop of laat ‘een ander het werk doen’… want vanzelf gebeurt er natuurlijk niets.

Het principe is dat je in beide gevallen geen keuzes hoeft te maken. Je hoeft je dus niet bewust te worden van wat jij nu precies ‘wil en nodig’ hebt of wat je bedrijf ‘nodig’ heeft.

Niet kiezen is natuurlijk ook een keuze. Als je altijd te druk bent, heb je ´geen tijd´ om bewust te leven. Dat wat jij wil dat maar niet gebeurt, ligt aan het ‘te druk zijn´ en niet aan jou. In onze maatschappij kwamen we daar heel goed mee weg.

De zogenaamde ‘luiaard’ die we niet op deze manier omschrijven omdat we het zo ´niet zien´, komt er ook goed mee weg. Die weet namelijk feilloos hoe hij alles voor hem laat doen. Delegeren, zeggen we dan. Niks delegeren. Hij heeft echter mensen rondom zich met een heel groot verantwoordelijkheidsgevoel. Mogelijk zitten daar een hoop mensen bij met burn-out verschijnselen. De ´luiaard´ zal dat aan die mensen zelf wijten.

Beiden gaan het bewust kiezen en leven uit de weg. Onze maatschappij leent zich ertoe en we hebben het een naam gegeven.

Ons verstand althans, want die doet dat. Het helpt ons om te ‘dragen’ wat we niet kunnen zien. In ons voelen weten en wisten we allemaal al dat het zo niet verder konden.

Nu stopt Corona het rad voor ons

We werden geleefd door de gejaagdheid van het leven. Onze hele maatschappij draaide er om en begreep het. Makkelijk zat. Als iemand er zich al vragen bij stelde, bleef het daarbij. Het morgen ‘anders gaan doen’ bleef uit. We wisten niet hoe. We zaten in ‘heel druk’ of ‘niks doen’, zelfs wel tegelijk. We zijn afhankelijk geworden van onze eigen gecreëerde, slimme maatschappij.
Onafhankelijkheid en comfortabeler leven was nochtans het doel?

En hoe zit het nu met jou, nu Corona je leven bepaalt?
Ga je ook nu ‘doen, doen, doen’. Of ben je verlamd, val je stil in niks doen?
Het gaat hier niet over welke reactie het beste is. Wel over de vraag: hoe ga je hiermee om? Kan je aanvaarden dat je reageert zoals je reageert? Want dat is de eerste stap naar bewust keuzes maken. Want dan ga je je afvragen wat dat zegt over jou en of dat is wat jou iets brengt?

Sta eens stil bij het volgende:
– Hoe gezond wil je leven in lichaam en geest? Hoe zit het met jouw eten en slapen, positieve gedachten?
– Wat geeft jou energie, maakt je blij?
– Hoe beschikbaar en helpend ben jij voor anderen
– Sta je stil bij mooie momenten? Dikwijls zijn de kleine het mooist. Ben je daar dankbaar voor?
– Is er tijd om te denken over verleden en toekomst?
– Kijk je naar opportuniteiten en zie je problemen als uitdagingen. Wat is er nu en wat ga je daar na de crisis mee doen? Weggooien, behouden, verder uitbouwen en verbeteren…?
– Zoek je in je eentje naar oplossingen of doe je dat samen? ‘Samen doen’ geeft meer betrokkenheid en engagement bij medewerkers.
– Hoe communiceer jij? Stel je genoeg vragen? Durf je te spreken over de impact van corona? Ben je duidelijk en concreet naar je mensen toe? Zeker nu er veel thuis werken. Breng je je mensen samen om -zeker nu- de verbinding te houden met jou en tussen je mensen onderling? Is daar ook een online koffiepauze bij? Verbinding zorgt voor productie van het gelukshormoon wat onze positieve stemming beïnvloed.
– Vraag je naar hoe het met je mensen en hun familie gaat? Luister je naar het antwoord?

‘De mens’ ziet nu pas ‘de mens’ en niet de agenda vol met activiteiten. Het gaat nu over mensen in plaats van over ‘dingen’.  Mensen ontdekken echte menselijke, verbindende relaties! En sociaal voelendheid, solidariteit. Ze zijn er altijd geweest en iedereen snakte ernaar, maar we waren het kwijt.

Wat betekent dat nu?
We weten allemaal dat Corona verandering brengt. We zitten er volop in. Plots beseffen de meeste mensen dat mensen het belangrijkste zijn. Plots beseffen ondernemers dat ze iets ‘te doen hebben’ nu, naar hun mensen toe. Klopt. En wees niet bang! Of je bedrijf nu erg druk is, stil ligt of iets tussenin.  Neem deze taak op je. Begin met in je eigen veerkracht te gaan staan. Je mensen voelen dat en dat stelt gerust en helpt hen dat ook te doen. Communiceer en stel vragen. Dan weet je wat er leeft en kan je daar iets mee doen. In al deze plotse veranderingen die Corona brengt -waarin mensen snakken naar ‘geleid worden’ om eruit te komen- liggen evengoed grote opportuniteiten voor de toekomst van je bedrijfscultuur en je bedrijf! Je kan met je bedrijf in de flow van deze veranderingen meevaren naar ‘nieuwe’ standvastigheid.

Zelfs als we meer in balans willen leven, zullen we daar bewust aan moeten werken
We gaan noch de ‘te drukke’ of de ‘luiaard’ mogen zijn. We gaan bewust keuzes moeten maken en die ‘leven’. Daarvoor zal het nodig zijn om onszelf te leren voelen. Voelen wat we nodig hebben en wat belangrijk is voor ons. Dat gevoel leren begrijpen en leren omzetten naar concrete daden. Alleen dan kan wat we nodig hebben om energierijk met goesting gelukkig en goed te leven, gerealiseerd worden. Het is zaak om de technologie/ vooruitgang voor ons te laten werken zonder erin meegesleurd te worden.

Waar kies jij voor? Ga je voor zelfbepaling en onafhankelijkheid? Kies je om jezelf, je mensen en je bedrijf onder de loep te nemen en hier sterker uit te komen? Dan wordt deze crisis een succes. Of ga je wachten zodat alles voor jou wordt bepaald? Omdat je gelooft dat je niet anders kan en afhankelijk wordt van de situatie?

Ik geloof dat de wereld Liefde is
En dat die in turbulente tijden nog steeds opduikt en voelbaar wordt. Ze is nooit saai en wordt altijd omarmt. Liefde verbindt mensen! Zelfliefde verbindt je terug met jezelf. Laten we dat terug gaan voelen, leren begrijpen en omzetten in iets concreets zodat we het ook effectief kunnen leven. Dan verspreiden we Liefde mee en zijn we in balans!

In welke wereld ben jij opgegroeid en welk effect had deze op jou?

Het is belangrijk je daarvan bewust te zijn. Want samen met je persoonlijkheid, je opvoeding en je ervaringen bepaalt dit mee hoe jijzelf naar alles kijkt en in hoeverre jij daardoor beïnvloed wordt. Mijn ervaring is dat mensen zich daar niet altijd bewust van zijn.

Sta even stil bij de wereld waarin jij momenteel leeft en of dat de wereld is waarbinnen jij je goed voelt. Ga eens na of jij flexibel kan functioneren binnen de verschillende werelden waarin mensen leven. Het is ook belangrijk dat je ‘de wereld’ kent waarin jouw doelklant leeft.

Bij het terugzien van mijn familie ervaar ik weerom datzelfde en ervaar ik het nu als een hardnekkigheid, een belemmering in de gedachten. Eén wereld met één type mensen geeft één gedachtegang? Uiteraard kennen ze andere types mensen, visies en bezigheden. Ik zie echter dat hun overtuiging -hun wereld is de ideale wereld- belemmerend werkt bij het echt ‘zien’ van de mogelijke voordelen of verrijkingen die een ‘andere’ wereld kan bieden. Enkele pogingen om andere zaken aan te brengen of gedachten open te trekken worden uiteindelijk gezien als ‘goh, ik begrijp dat jij daar zo naar kijkt hoor Lieve maar in mijn sector werkt zoiets niet hoor’. Heel spijtig, wetende dat ik mensen ken uit ‘die sector’ waar het blijkbaar wel werkt. Het is natuurlijk mogelijk dat ikzelf niet duidelijk communiceer of dat de situatie toch zo verschillend is, ook al is het dezelfde sector. Dat ben ik nog verder aan het aftoetsen momenteel.

Aftoetsen van je ervaringen is erg belangrijk.

Het is best mogelijk, en waarschijnlijk, dat voor iemand iets bv. als halsstarrigheid wordt gezien, voor de andere wordt ervaren als ‘weten waar je mee bezig bent’.

Ook de jongere generatie, die een andere opvoeding kreeg, brengt en leeft in een andere wereld van waaruit ze jouw bedrijf binnen wandelen. En er is nog nooit van de ene op de andere generatie zo snel, zoveel veranderd als dat nu, het geval is. Dus de ‘werelden’ van de generaties verschillen momenteel enorm.

Weet dat de wereld waarin jij leeft zich zal weerspiegelen in jouw bedrijf. Dat dat besef en het écht zien van andere werelden ook weerspiegelt in wat jij voorgaat als leider. En met de wereld van de jonge generatie nu, is dat een uitdaging.  De wereld waarin jij vertoeft, bepaald mee jouw waarden en visie! Die wereld bepaalt mee het leven dat je leidt. En dat bepaalt mee welke mensen je aantrekt. Ben jij daar niet mee bezig? Dan bepaalt misschien een ander ‘de wereld’ en visie van jouw bedrijf. Is er geen visie, dan is je bedrijf een allegaartje. En dat is ook ‘een wereld’.  Hopelijk sluit jouw product of dienst daar dan bij aan.

Weet dat ‘out of the box’ denken wat creativiteit en oplossingen kan brengen, diezelfde flexibiliteit vraagt als ‘andere werelden’ zien. Over de muur gaan kijken naar andere werelden, van sectoren tot hobby mogelijkheden en hoe ze georganiseerd zijn, kan zoveel meer mogelijkheden geven. Je kan bijvoorbeeld een prachtig woningontwerp maken waarbij een koffieservies de inspirator is.

De dag van vandaag hebben we de luxe om ons te laten coachen opdat we ‘bewust’ blijven. Ik geloof dat iedereen zichzelf regelmatig een coach cadeau zou mogen doen. Om jouw wereld eens in vraag te stellen. Om te kijken hoe ‘groot’ en ‘ruim’ jouw wereld is. Om eens anders naar dingen te gaan kijken. Stil te staan bij wat je meekreeg en wat dat jou brengt maar evengoed hoe het jou beperkt. Ik investeer daar zelf ook nog steeds in en zal dat ook blijven doen. Op verschillende domeinen.

Zorg er in je groei voor dat je zowel kennis opdoet als dat je jezelf onder de loep neemt en een steeds groter bewustzijn opbouwt. Durf op zoek te gaan naar je blinde vlekken! Het kan confronterend zijn en tegelijkertijd zalig bevrijdend! Laat je niet tegenhouden door je angst. Angst is nooit een goede raadgever. Zorg dat je een ruim perspectief en beeld krijgt en blijft hebben, van verschillende werelden, visies en types mensen. Dan ben je professioneel in je leiderschap en ‘bewust’ van jouw en anderen hun realiteit. Je ziet dan beter ‘dé realiteit’ om je heen!

Hoe kijk jij van daaruit naar je bedrijf?

• Er zijn mensen die energie krijgen van verschillen en erdoor geboeid zijn omdat het goeie en interessante discussies geeft. Dat is ‘durven’.
• Er zijn ook mensen die schrik hebben van discussies en ze vermijden of er alles aan doen opdat ze niet ontstaan. Het zijn de mensen die iedereen tevreden willen stellen. Een enorme taak!
• Er zijn ook mensen die een discussie als een uitdaging zien om te gaan strijden voor ‘hun gelijk’. Dat is hard werken.

We verrijken ons het meest als we geen schrik hebben en positief zijn. Daarvoor dienen we te weten/leren dat elke waarheid, elk wereldbeeld zijn waarde heeft. Wat waarde heeft voor de ene heeft daarom niet altijd waarde voor de andere. Tenminste, niet op ‘dat moment’. Ons wereldbeeld hangt dus ook samen met ‘het moment’. Ook met de tijdsgeest, onze leeftijd, ons gezin, onze familie en vrienden, onze generatie, onze buurt, ons werk, onze samenleving, Vlaanderen, België….

Het is een feit dat elke waarde een tegenwaarde heeft zoals elke medaille een keerzijde heeft. Als we niet de moeite doen om de andere kant te zien, missen we kansen om de andere, maar ook onszelf te begrijpen. De andere kant, het andere beeld of model bevat een verrijking. Zeker en vooral als we moeite hebben die kant te zien en nog meer als we er een hekel aan hebben.

Doen we de moeite om die te zien en durven we? Dikwijls hebben we schrik om vast te stellen dat het misschien ook wel anders kan dan we dachten. We zien dat gemakkelijk als ‘ongelijk’ hebben, tekort schieten of in de fout gaan. Dat komt vanuit negativiteit en angst. Laten we positief zijn zodat we de verrijking zien en de waarde van elkaar daarin. Daarin zit ook tijd om het ‘even niet te weten’ omdat we aan het nadenken zijn over andere perspectieven en modellen. Ook als leider mag je jezelf de tijd geven om ‘bezig te zijn met’ en ‘niet te weten’. Het maakt ons tot mens onder de mensen!

Uiteraard spelen ook onze opvoeding en geschiedenis/tijdsgeest een rol.

Zij bepalen mee tegen welk daglicht we meningen en manieren van kijken houden om tot ons ‘wereldbeeld’ te komen.

Vanuit onze opvoeding kregen we waarden en normen mee en namen we als kind ‘zomaar’ aan wat onze ouders zeiden. We interpreteerden en beleefden vandaaruit onze eigen ervaringen en gebeurtenissen. Als volwassene kunnen we altijd dat beeld dat van kindsbeen af is ontstaan aanpassen als we dat willen. Onze geschiedenis, over generaties heen alsook deze van ons land naast andere landen, de grootte ervan , de oorlogen, de rijkdommen en niet te vergeten godsdienst hebben mee bepaald.

Vandaaruit ‘leren’ we ook omgaan met succes en crisis. Leren we uit onze crisissen en successen? Durven we zaken veranderen als het zo niet verder kan of verwachten we dat de anderen het anders gaan doen? Kunnen we iets opgeven om iets anders te krijgen of ergs te vermijden.

Aanvaarding is daarbij heel belangrijk. Aanvaarden dat dingen fout gaan en we niet alles weten.
Dikwijls wachten we als mens tot we erg veel ‘pijn’ hebben of het echt niet meer aankunnen, vooraleer we vanuit een ander beeld gaan kijken en dingen in vraag gaan stellen om ze te veranderen. In ons maatschappijbeeld wordt je immers afgerekend op je mislukking en niet erkent voor je moedig proberen, zoals dat in Amerika wel het geval is. Ze hebben een ander wereldbeeld. Een wereldbeeld dat afrekent op wat niet werkt of lukt maakt het moeilijker om iets te durven. Dat maakt het ook moeilijker om te aanvaarden, naar je pijn te luisteren en je blinde vlek te gaan zoeken.

Kies ervoor om je persoonlijke gekwetstheid, confrontatie en frustratie onder ogen te zien zodat je verder dan dat en zonder angst naar andere wereldbeelden kan kijken en er voor jezelf kan uit leren. Daar zit de groei!! Jijzelf bepaald of je groeit of niet en die uitdaging met jezelf aangaat. Het vraagt kracht en een goed zicht op jezelf!

• Sta stil bij jouw wereldbeeld.
• Probeer dat van de andere te zien en begrijpen.
• Hoe je daarmee dagdagelijks in het leven staat.
• Zie en erken je talenten en kwaliteiten en zorg dat je die écht leeft!.
• Weet wat je leuk vindt en wat waardevol is voor jou.
• Gedraag je hiernaar als persoon en als leider!
• Jij bepaald mee welk beeld er heerst. Ook in je bedrijf. Besef je impact hierop.

Als jij onafhankelijk, in verbinding met de mensen en de wereld, in je persoonlijke kracht staat, dan kan je elk wereldbeeld als verrijkend ervaren en je vrij voelen en dit ook uitstralen!

Wat is jouw model van de wereld? Kijk om je heen en kijk naar je mensen.

Praat met je mensen opdat je hen leert kennen en weet vanuit welk wereld beeld zij elke dag komen werken. Hoe ze vandaaruit kijken naar hun werk en naar je bedrijf. Zorg dat je mensen met elkaar praten en overleggen. Elkaars wereldbeeld leren kennen opdat ze elkaar niet als bedreigend hoeven te ervaren maar beter gaan begrijpen. Het geeft betere communicatie, brengt samenhorigheid en creatieve oplossingen. Het geeft mogelijkheden die je niet voor mogelijk achtte. Dat geeft goesting, energie, motivatie en verantwoordelijkheidsgevoel. Benader je mensen vanuit ‘kunnen’, goeie intenties en vertrouwen.

De spanning tussen mensen neemt af als ze elkaar leren kennen en ‘voelen’ omdat ze elkaar dan kunnen begrijpen. Laten we vanuit interesse en zonder schrik kijken naar de anderen, de wereld en het beeld dat elkeen ervan heeft.

Of je merkt dat spanning in de teams je ongelooflijk moe maakt?

Laat ons even van nabij kijken, want alle verschillende taken, aspecten van je ondernemerschap, verantwoordelijkheden en interacties met anderen vragen verschillende vormen van energie.

Jouw energieniveau is opgebouwd uit 4 pijlers: de fysieke, de emotionele, de mentale en de spirituele. Met dit blog heb ik niet de intentie om op elke pijler diep in te gaan. Ik wil je wel even laten stilstaan bij het belang van elke pijler en waarom deze jouw aandacht verdient.

De Fysieke pijler

Wat doe jij om te voorkomen dat je fysiek uitgeput en uitgeblust geraakt?

Ik geef je enkele aandachtspunten:

Slaap jij voldoende? Een minimum van 7u tot 8u per nacht is vereist voor de meerderheid van de mensen. De kans dat jij bij die uitzonderingen hoort is kleiner dan je denkt

Doe je aan voldoende lichaamsbeweging? Je lichaam verdient je aandacht en zorg. Het is het “vehikel” waarmee jij al je plannen waarmaakt.

Plan je regelmatig ontspanning in? Als je niet actief aan sport doet, kan je alvast beginnen met de aanschaf van een stappenteller. Elke dag 10000 stappen geeft je snel een heel ander gevoel. Heb jij een bepaald ritme dat je gedurende langere tijd kan volhouden? Ik spring bijvoorbeeld een vijftal minuten op de trampoline na elke blok van een uur intensief werken of coachen.

Hoe ga je om met vakantie? Als vakantie het moment is om in de eerste plaats fysiek bij te tanken en veel te slapen, dan scheelt er iets met je ritme. Je tijdsbeheer, prioriteiten en fysieke actie zijn dan waarschijnlijk niet goed op mekaar afgestemd. Of is het zelfs zo erg dat je tijdens het eerste deel van je vakantie zelfs ziek bent, omdat de opgebouwde spanning pas dan kan vrij komen? Het kan anders!

Weet dat je energieniveau schommelt in de loop van de dag. Hou je hier rekening mee?
Plan de belangrijkste en/of de moeilijkste dagtaken op het moment dat je het meest energie hebt. Het maakt een gigantisch verschil in resultaat. Wanneer neem jij je beste beslissingen? Ik doe dat als ik me energiek en goed in mijn vel voel! En jij?
Meten is weten in dit geval en de middelen zijn overvloedig aanwezig om dit te doen.

Voor het opbouwen van je fysieke energie is het opbouwen van dagelijkse rituelen ontzettend belangrijk. Het ritme en de regelmaat zullen je op termijn ontzettend veel opleveren. In een gemiddelde week heb ik zelf bijvoorbeeld minimum twee maal fietsen gepland. Ik gebruik mijn stappenteller om mijn dagelijkse doel te behalen. Ik registreer mijn slaap om niet alleen het aantal uren slaap, maar ook de kwaliteit op te volgen. Wat helpt jou om hierin een zekere discipline of ritme in te brengen?

Ik ben het aan mijn cliënten verplicht om uitgerust en zeer alert te zijn. Het is mijn ambitie om ondernemers en leiders naar The Next Level te begeleiden. Dat kan ik alleen maar als ik zelf in goede conditie ben.

De emotionele pijler

Het nemen van moeilijke beslissingen, lastige gesprekken, problemen oplossen kosten heel vaak emotionele energie. Dit wordt door veel ondernemers enorm onderschat. Of het wordt juist omwille van het feit dat het zoveel energie kost uit de weg gegaan of onvoldoende aandacht gegeven. Op die manier wordt een acuut verbruik alleen maar gewijzigd in een chronisch verlies.

Dit energieniveau verdient je volle aandacht, want je kan niet op het hoogste niveau presteren als je emotioneel op bent.

Een zaakvoerder vertelde me ooit tijdens een intake dat hij wel in staat was om problemen van het werk los te laten van zodra hij thuiskwam, maar problemen thuis bleven hem op het werk de ganse dag achtervolgen. Daar werd hij ontzettend moe van!!!

Wat helpt jou om emotioneel bij te tanken?

Een goed gesprek? Alleen zijn? Of juist iets doen met vrienden? Die emotionele energiereserve aanvullen is voor iedereen verschillend en is ook afhankelijk van je persoonlijkheid en/of de situatie. Een vereiste is echter dat er een VEILIGE OMGEVING is. Die veilige omgeving vind je bij een coach, want daar is 100 % vertrouwen de enige basis voor een goede samenwerking. Dat is ook één van de redenen waarom we binnen de trajecten van The Next Level met kleine groepen van gedreven ondernemers enorme resultaten halen. Deze intervisiemomenten geven niet alleen veel inspiratie, maar zorgen ook voor emotionele ontspanning en opluchting bij de deelnemers. Juist omwille van de veiligheid die ontstaat, wordt ook een groeiklimaat gecreëerd.

De mentale pijler

Op het mentale vlak de batterij terug opladen gebeurt door nieuwe inzichten te verwerven, inspiratie op te doen, cursussen te volgen, ideeën te krijgen, boeken te lezen. Kortom bij te leren.

Maar mentale energie krijg je ook van samen te brainstormen en ideeën op de wereld te zetten en je kennis te delen.

Het is echter wel nodig dat die twee in evenwicht zijn, want anders geraak je uitgeblust.

De spirituele pijler

De spirituele energie is bij een deel van de ondernemers de minst gekende, maar is daarom niet minder belangrijk. Je hoeft niet “gelovig” te zijn om uit dit vat te tappen.

Het is vaak al voldoende om je bewust te worden van stilte, heel goed te beseffen wat je waarden zijn, tot rust te komen in de natuur of als je dat wenst zelfs te mediteren.

Het is uiteindelijk voor de meeste mensen die ik begeleid eenvoudiger en krachtiger, dan ze zelf durfden inschatten. Het is aan te bevelen om dit verder te veredelen en te verfijnen om als leider verder te groeien.

Leiderschap, net als topsport, vereist aandacht voor je persoonlijke energiebalans. Ook hier is een duurzame benadering de enige optie als je lang aan de top wil blijven. De vakantie is een ideale periode om hierin je koers aan te passen of bij te stellen. Geniet van het keerpunt. Geef aandacht aan je energie en pluk daarvan gegarandeerd later de vruchten.

Joris had het gevoel dat hij ‘zijn plafond’ bereikt had. Erger nog, hij was zijn drive kwijt. Vanuit een “moeten” en een heel groot verantwoordelijkheidsgevoel deed hij nog steeds wat hij moest doen.
Hij was de verbinding kwijt met het antwoord op de vraag waarom hij deed wat hij altijd gedaan had. Hij was nog steeds aan het uitbreiden met zijn bedrijf, maar voelde sterk aan dat hij niet op deze manier de volgende 20 jaar wou en kon invullen. Hij zag geen uitweg. Het gaat immers ook niet meer om hem alleen. Hij voelde een grote verantwoordelijkheid ten opzichte van alle stakeholders. Zijn bedrijf, zijn weg naar vrijheid, was zijn gevangenis geworden.

Hij was ook al “in afzondering” gegaan om na te denken in de hoop, dat dit voor de nodige afstand en ruimte zou zorgen om alles weer helder te krijgen in zijn hoofd. Hij hoopte dat de goesting, die hem altijd eigen was, weer terug zou komen. Het gevoel van “gevangen zijn” werd echter nog zwaarder en alles leek complexer.

Het punt om hulp te zoeken was bereikt. Hij nam contact op met mij.

Joris was duidelijk zijn doel voorbij.

Herken jij dit ook?

• Dat in de versnelling en de verdere groei van je bedrijf de voldoening soms zoek is?
• Dat er jou iets ontgaan is of gewoon onderweg verloren is in de rush van de groei?

De groei, waar aanvankelijk zo naar gestreefd werd, verandert in dergelijke omstandigheden in stress of spanning, waarbij het kwestie van tijd is vooraleer er brokken gemaakt worden in de verschillende levensgebieden van de ondernemer.

Ondernemers hebben een groot verantwoordelijkheidsgevoel dat zorgt voor eindeloos commitment en dat zich dikwijls vertaalt in harder en harder werken. Joris had werkweken van 80 uur en meer (en was daar ooit ook fier op). De ruimte voor zijn gezin werd alsmaar kleiner. Hij suste zijn geweten met de gedachte dat hij een vrouw had, die dat allemaal wel begreep. Zijn kinderen werden echter groter en hij begon toch wel de tijd samen met hen te missen. Fysiek werd het ook alsmaar zwaarder.

• Hoeveel tijd breng jij door met je gezin?
• Hoe oud zijn jouw kinderen?
• Hoeveel optredens/matchen/speelmomenten heb jij al gemist?
• Hoelang denk jij dat je partner dat “begrijpen” nog volhoudt?

Wat doe je als je, als ondernemer, tot het besef komt dat de vrijheid van het ondernemerschap stilaan een beklemmende gevangenis is geworden?

Wat maakt nu dat leiders steeds verder lopen, terwijl ze het contact met hun doel kwijt zijn?

Loop jij soms vast in je eigen streven naar meer controle of juist loslaten?

Op het moment dat je het gevoel hebt dat je het doel voorbij bent en de chaos onoverzienbaar is, ligt de oplossing vaak dichterbij dan je denkt.

Hoe kan jij die omslag maken?

Ik geef je hier enkele tips en reflectievragen, waarmee je op weg kan naar een uitweg uit de neerwaartse spiraal van twijfels en verminderd zelfvertrouwen. Zodat je een evenwicht vindt tussen de schijnbare paradox van verdere groei met je bedrijf en grotere persoonlijke vrijheid:

1. Neem tijd om te reflecteren en op een zelfbewuste manier je handelingen te evalueren.
   Sta stil te bij jezelf en stel jezelf open vragen.
   Op deze manier maak je op een eenvoudige manier contact met jezelf, om op die manier te weten waar je heen wil en waar je mee bezig bent en waarom. Alleen vandaaruit kan je ook terug authentiek contact maken met je medewerkers in je bedrijf en de mensen rondom jou.
2. Vind het antwoord op de vraag wat jou drijft om deze onderneming te leiden.
3. Bepaal duidelijk wie welke verantwoordelijkheid draagt en op welke manier.
   Doe dit zowel voor je team als voor jezelf.
4. Ga in een volgende stap kijken naar ‘hoe’ je dat doet en of dat bij jou past.
   Neem daarin je verantwoordelijkheid en wees eerlijk en respectvol naar jezelf en je mensen.
   Laat toe en stimuleer, organiseer dat anderen hun verantwoordelijkheid nemen.
5. Sta bewust stil bij de vraag waar jij wil mee bezig zijn in je leven.
   Wat is je passie? Waarvan krijg je energie? Wat maakt je gelukkig?
6. Bepaal wat ga je zelf wil doen en wat je gaat delegeren of uitbesteden.
   Durf vol vertrouwen en met goeie bedoelingen doorspreken vanuit krachtige kwetsbaarheid. Want alleen door écht te zijn, kan je anderen ‘raken’.
7. Hoe bepaal jij je persoonlijke en professionele prioriteiten?
   Vanuit zelfleiderschap kan krachtig verbindend leiderschap ontstaan!
   Je leert het niet ‘uit de boeken’. Wel van binnenuit jezelf!
   Het vraagt bereidheid om buiten je comfortzone te durven gaan. Het vraagt dat je ook als het druk is, tijd maakt voor jezelf.

In de vrije ruimte tussen je acties ontspruiten je belangrijkste ideeën, creaties en initiatieven.

Creëer systematisch die ruimte voor jezelf, want daarin schuilt je antwoord op de uitdagingen van de VUCA-wereld om je heen.

Heb je na deze blog behoefte om eens te overleggen maak dan een gratis afspraak met me, zodat we samen kunnen kijken naar wat er bij jou speelt en hoe het anders zou kunnen.

In een dergelijke omgeving schieten ook de oude managementmodellen te kort, hoe mooi ze ooit ook zijn ontwikkeld. Hoe sneller het gaat, hoe meer leiderschap op een natuurlijke manier zal worden georganiseerd. Door korte lijnen en duidelijke communicatie moet immers veel en telkens opnieuw afgestemd worden. De autonomie ligt in de teams. Kwetsbaarheid wordt de norm, want alles wat verstopt en verzwegen wordt, vertraagt immers en is nefast voor het proces.

Agility of wendbaarheid blijft daarom in “Leiderschapsland” nog steeds een hot topic en het boeit me enorm. Zeker als ondernemer is het een interessant fenomeen, want wendbaar zijn is fundamenteel verschillend van meewaaien met elke wind. Meewaaien met elke wind kan enkel leiden tot chaos, veel stress en burn-out. Het vergt veel stuurmanskunst en echt leiderschap om in een agile omgeving de richting aan te geven en de mensen voldoende ruimte te geven om hun werk te doen. Het mooie eraan vind ik dat ruimte en respons gegarandeerd worden op basis van een stevig kader. Structuur creëert vrijheid. En dat is wat nodig is om telkens opnieuw te creëren en het verschil te maken. Tijdens de stand-up meeting aan het begin van de dag is het nodig om snel en efficiënt een beeld te krijgen waar iedereen staat, wat de vooruitgang is van het project, wat elk teamlid afgewerkt heeft, gaat doen en waar hij/zij hulp nodig heeft. Continu bijleren, duidelijke focus, creatief denken, expertise, maar ook hulp vragen, fouten inzien, durven falen zijn essentieel!
Het is aan de leider om dit proces te ondersteunen en mogelijk te maken. Daar zit de winst en de meerwaarde!

De grootste uitdagingen gaan dus steeds terug naar de basis van leiderschap en dat is het opbouwen van vertrouwen. Dit kan alleen als leiderschap van binnenuit komt. Vertrouwen is nodig om in beweging te komen. Vertrouwen is nodig om op een constructieve manier in conflict te gaan en een gezonde spanning toe te laten die mensen uitdaagt en sterker maakt. Dan pas komt het commitment, dat nodig is om grenzen te verleggen en uitdagingen aan te durven.

Als de toekomst nog meer VUCA (volatile, uncertain, complex, ambigu) wordt, heb je er als leider alle belang bij te groeien en te investeren in duurzaam, ondernemend en verbindend leiderschap.

Your leadership has to grow to www.thenextlevel.be . Enjoy the future

Heb je interesse in persoonlijke coaching om je leiderschap naar een volgende niveau te brengen? Maak dan gerust een afspraak voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek!

Wil je geen artikel missen? Schrijf je dan hier in!

En dat is exact waar het op slaat als we de diepgang van bedrijfswaarden benaderen. Het gaat niet om de woorden en de slogans die al of niet op de wanden prijken. Bedrijfswaarden, dat is wat je voelt als je met de mensen spreekt, als je door de gangen wandelt, als je tijd neemt om te luisteren naar wat er écht leeft in het team.

Het was zeer geruststellend in deze groep jonge leiders dat zij duidelijk gemeenschappelijke waarden deelden. Hier ontstaat een fundament, waar openheid en leiderschap kan groeien, los van de individuele aard, achtergrond en uitdagingen die ze als individu hebben. Het staat los van de bedrijfswaarden, die ergens ver weg uitgedacht zijn, maar wat ze gemeenschappelijk voelen, werkt als cement in een goede mortel. Het resultaat is een bedrijf dat over genen beschikt om te groeien.

In een VUCA wereld en een bedrijfsomgeving die heel dynamisch is, stel ik vast dat die onderlinge diepere verbondenheid nog meer noodzakelijk wordt, dan ze ooit geweest is. Medewerkers zetten jobzekerheid en loon al lang niet meer als eerste prioriteit. Uitdagingen en inhoud van de job en kansen om zich te ontwikkelen als persoon en als leider staan “on top of the list”.

Het is aan de leiders om deze kansen te zien en af te stappen van het oude hiërarchische model, waarbij zij onbewust of bewust het idee trouw blijven dat ze als leider de beste, de sterkste of de slimste moeten zijn. Nog nooit zijn er zoveel kansen geweest om het potentieel van mensen ruimte te geven en daar samen beter van te worden.

Leiderschap draait om mensen en het is aan de leider om te faciliteren, te verbinden, te inspireren. Dit kan enkel vanuit een groot bewustzijn en een openheid om te luisteren, te leren en van daaruit te leiden. Dit kan enkel als je als leider de durf hebt om je kwetsbaar en dienstbaar op te stellen, waarbij duidelijkheid in visie en warmte in de samenwerking, zich vertalen in een open communicatie, gebaseerd op wederzijds vertrouwen.

Wil je geen artikel missen? Schrijf je dan hier in!