Hoe dikwijls heb jij nog een moment ‘enkel en alleen samen met je partner’?
Of een gezinsmoment ‘enkel en alleen met jouw gezin’? Of bracht de huidige situatie met COVID-19 jou dit inzicht al? Hoe ga je het dan behouden? Gaf het eerder conflict omdat jullie daarin al té ver van elkaar verwijderd zijn? Neem je communicatie dan onder de loep!
Het is grappig maar vooral schrijnend dat we bij mensen die verder van ons afstaan (collega’s, buren, kennissen) veel meer ons best doen om onze communicatieve vaardigheden toe te passen en zelfs onze ‘tijd’ verdelen om hen te zien. Bij de persoon die het dichtst bij ons staat, zijn we geneigd te denken dat hij of zij ons wel zal begrijpen. En bovendien ‘zien’ we hen toch elke dag? Alleen is elkaar ‘zien’ nog iets anders dan écht samen zijn en praten.

Bij hen waar we vertoeven, onze partner en ons gezin, gaan we het logisch vinden dat ze er altijd zijn. Het is omdat een partner iets voor heeft of omdat een kind de deur uitgaat, dat we dan beseffen dat ze de belangrijksten zijn. Alleen spenderen we het minst tijd aan hen, gaan we het slordigst met hen om en laten we het communiceren voor wat het is. Vele ondernemers hebben zelfs partners die gewend geraakt zijn aan hun afwezigheid. Of er wordt geklaagd, wat geen écht spreken is. En zo komt het dat sommigen dan worden wakker geschud door ons traject. Anderen komen spijtig genoeg tot de uitspraak: “Als ik eerder dit traject had gevolgd was ik misschien niet gescheiden geweest”.    

Blijven praten is het belangrijkste.
Maar ja, da’s gemakkelijker gezegd dan gedaan. Zeker omdat ‘begrijpen’ niet eeuwig mee gaat. Voldoende tijd ontbreekt soms, terwijl frustraties nu eenmaal vragen om meer tijd en een andere manier van praten. Want het gaat over gevoelens die mogelijk reeds gevolgen hebben.

Stilstaan bij de manier waarop je met elkaar praat is ook heel belangrijk!
Zo voorkom je misverstanden, onbegrip en teleurstellingen. En zo blijf je ‘in contact’!
Het is de enige manier om jezelf te blijven.

Als dingen fout beginnen te lopen, zien we dikwijls vooral wat ‘de ander’ fout doet.
We weten ook heel erg goed wat ‘de ander’ anders moet doen, zodat de problemen opgelost geraken. En we willen dan ook dat ‘de ander’ het dus zo snel mogelijk doet. Klopt dat?
Als jij nu denkt: “Ja, dat klopt”, dan is mijn volgende vraag: “Hoe lang ga je daarop wachten”? Want ‘die ander’ ziet vanuit zijn kant net hetzelfde. Wat ´de ander´, jij dus, fout doet en anders moet doen. Er kan wat ‘afgewacht worden’, zeker in bedrijven.

Of neem je zelf het roer in handen? Doe jij iets anders waardoor ‘die ander’ automatisch ook anders gaat reageren (dan hij altijd doet), waardoor alles veranderd? De communicatie aangaan is daarbij een erg mooi begin.

Communiceren doe je samen!

Als bepaalde conflicten, problemen, patronen en frustraties steeds terug komen, kan je verschillende dingen doen.

– Je kan het negeren. Wachten en hopen dat het over gaat. Wetende dat genegeerd worden als erger ervaren wordt dan ruzie maken. Dat dit niet goed is en ook respectloos overkomt. Eigenlijk is dat struisvogelpolitiek, vermijdend zijn. De problemen blijven bestaan en worden enkel groter. De ene dag al wat meer dan de andere. Voor je het weet lig je er wakker van en bepalen ze je leven. Je bent er afhankelijk van.

– Je kan gaan luisteren.

Dan gaat het niet over luisteren om te kunnen weerleggen en dus jouw mening te poneren. Het gaat ook niet over luisteren om een schuldige aan te duiden. Aanvallend worden maakt mensen ‘lam’. Actie is dan het laatste wat je van hen krijgt uiteraard. En dan heb je nog meer ‘werk’. Er is ook nog luisteren om het dan te gaan oplossen. De redder spelen. Je maakt iedereen afhankelijk van jou omdat ze op jou gaan rekenen! Jij bent evengoed afhankelijk, want je kan niet onafhankelijk functioneren. Je ‘moet’ er zijn en dat leerde je hun dan zelfs.

– ‘Echt’ luisteren is nodig om zicht te krijgen op wat iedereen en ook jij zelf doet/deed. Om daarna samen en open het gesprek aan te gaan en samen tot oplossingen te komen. Coachend optreden en ‘samen’ aan de slag gaan! Zo neemt iedereen ‘zijn’ verantwoordelijkheid en kan een ieder onafhankelijk van elkaar, met elkaar samenwerken! In elke relatie is dat zo, welke vorm ze ook heeft.

Enkel zo kan iedereen in ‘zijn waarde’ gelaten worden en dus in zijn onafhankelijkheid staan. Dat hebben we nodig, in elke relatie, om onszelf te kunnen zijn en blijven!

Waar let je op om een goed, constructief gesprek te voeren?

1. Wees voorzichtig met aannames.
We kennen elkaar soms zo goed dat we denken te weten, wat de ander bedoelt of wil zeggen. We luisteren of bevragen de andere dan niet altijd meer. Dit zouden we wel moeten doen. Want ook als je elkaar al járen kent, kun je niet in elkaars hoofd kijken. Als je aannames doet, gaat het vaak mis. Naast misverstanden gaan jouw interpretaties van het gedrag of de woorden van je partner in je hoofd een heel eigen leven leiden. Stel dus open vragen, of check of wat jij denkt klopt (“Ik heb het gevoel dat mijn enthousiasme lastig is voor jou, klopt dat?”).

2. Vertel wat je verwacht.
Veel aannames die we doen, zijn gekoppeld aan verwachtingen. We denken dat de ander wel weet wat we van hem of haar willen. Maar dat is niet altijd zo. Vertel dus wat je verwacht van de ander. We hebben ook niet altijd hetzelfde nodig van die ander. Ook als de situatie hetzelfde lijkt, kan wat we verwachten anders zijn. Soms wil je juist dat de ander je helpt en probleemoplossend te werk gaat, maar op andere momenten wil je gewoon een luisterend oor.

3. We hebben soms vooroordelen.
Dit betekent dat we vanuit onze eigen vroegere ervaringen gaan interpreteren wat de andere doet of niet doet. We vinden dat vanuit ons eigen perspectief ‘logisch’. Maar dat is het daarom niet voor de ander. Wat de ene als helpend ervaart, zal de ander als bemoeizuchtig zien.

4. Het is goed om het soms oneens te zijn.
In een partnerrelatie geloven velen dat ze het samen ééns moeten zijn. Maar jullie zijn uiteindelijk toch echt twee verschillende mensen. Waarschijnlijk trok dat jou juist aan in de ander en vice versa.  Ook in de werkcontext is het belangrijk dat mensen en zeker collega’s kunnen samenwerken en er een zekere mate van ‘eens’ zijn aanwezig is. Doch ook bij collega’s zijn er verschillen. Mensen zijn vanuit verschil complementair en aanvullend. Of mensen die veel hetzelfde zijn, begrijpen elkaar enorm goed en werken meestal vlot samen, als een goed geoliede machine.
Verwacht niet dat mensen, jijzelf en je partner, het altijd overal over eens zullen worden. Bij een verschil van inzicht of een andere mening hebben, is het belangrijk dat je het erover eens kan zijn dat jullie het oneens zijn. ‘Let’s agree to disagree.’

5. Doe je best voor elkaar.
Het klinkt een beetje gek, maar het is wel een belangrijke tip. Bij je geliefde kan je je zo vrij en goed voelen, dat je omgangsvormen uit het oog verliest. Want je partner is er toch altijd en die zal er altijd zijn. Zeker als ondernemer denken we over het tijd maken voor de partner, dat we dat ‘later’ als er tijd is nog zullen doen.
Ook naar onze allerbeste vrienden, beste en tofste collega’s doen we dat. We voelen ons daar zo goed bij en zijn zo zeker van die relaties, dat we er minder aandacht aan geven en onze omgangsvormen vergeten.
Trap niet in die valkuil.

Wees de beste, meest liefdevolle partner, persoon, vriend, collega, werknemer en werkgever.
Vooral net wanneer de spanningen oplopen.
Want: op termijn zijn conflicten -als ze heel talrijk worden- voor geen enkele relatie goed. Al is er niks mis mee als het af en toe eens knalt.

Het kan niet én het lukt toch… een eigenaardige gewaarwording (als je die toelaat).

Dat toelaten is mogelijk de essentie.

Waar het NU om gaat is …ONT-MOETEN!

Ont-moeten op verschillende fronten.

1. “IK MOET…”

Ik sprak net met één van onze groeiklanten en zij verwoordde het zo mooi.

“Alles wat ik van jou ´geleerd´ heb, levert nu volop vruchten op. Het gaat om de essentie van leiderschap en leven, als je naar de Next Level wil. In dat leiderschap vanuit je buik is het vooral een kwestie van toelaten en het bedrieglijke houvast van het ego durven loslaten”.

Ik nodig je dus letterlijk uit om het ´moeten´ dat is opgelegd door ons ego, onze manier van kijken en onze overtuigingen in vraag te durven stellen.

Dat doe je door even “stil te vallen”, aan zelfreflectie te doen en op een bewuste wijze weer verder te gaan.

Het ontwikkelen van leiderschap vanuit je buik…

Dat werkt natuurlijk niet zoals een managementvaardigheid, die je onmiddellijk gaat toepassen en waar je de gevolgen kan plannen, evalueren en bijsturen. Of dat je -als het niet lukt- gewoon een andere ´techniek zoekt en uitprobeert´.

Op gevoel ondernemen en leiden is iets wat je kan ontwikkelen.

Het heeft vooral te maken met bewustwording. Het kan ook enkel als je een voldoende veilige omgeving vindt, waarbij je je kwetsbaar kunt opstellen. Dit kan een coach of een mentor je bieden of mensen in je omgeving, die je volledig vertrouwt. Het begint als een klein paadje, maar het wordt een weg die steeds breder, betrouwbaarder wordt en verder gaat.

Misschien is het ook wel een beetje zoals bij een vijgenboom.
Als je die het jaar voordien goed verzorgd hebt, dan is er al vrij snel in het nieuwe seizoen een eerste vroege ´vlucht´ lekkere vruchten. Wel pas later in het seizoen volgt dan de volledigere, over een ruime periode gespreide, rijke oogst.

Ook bij leiderschap vanuit je buik gebeurt net hetzelfde.
Naarmate je verder groeit in je leiderschap, blijft de stroom van vruchten komen.

“IK MOET…” wordt dan verzacht.

Het wordt dan een krachtiger “IK MAG/IK WIL…”:

• luisteren naar mezelf;
• écht luisteren naar anderen;
• me kwetsbaar opstellen;
• uitkomen voor mijn mening;
• mijn prioriteiten kiezen.

Het vergt vertrouwen.

Het vergt durf.

Het vraagt moed.

Het vraagt loslaten van oude gewoontes en overtuigingen.

Het vereist een zekere discipline om telkens opnieuw te gaan, te leren, in de spiegel te kijken, te voelen, bij te sturen en vanuit een positieve houding met jezelf en met anderen te communiceren.

2. “Zij MOETEN …”

Plots is het nu voor vele leidinggevenden -door de omstandigheden- minder evident geworden om over de schouder mee te kijken of voortdurend aanwezig te zijn en alles onder controle te houden. Het vergt een volgend niveau van leiderschap waarbij vertrouwen een belangrijke rol speelt.

Nu wordt het VERTROUWEN getest!

Durf jij de sprong wagen?

Durf jij aan te geven dat je je medewerker volledig vertrouwt, ook als hij of zij van thuis uit werkt?

Dat is wat ik je aanbeveel.

Het wordt het nieuwe normaal én het vereist van jou als leider ook dat je groeit in je manier van leidinggeven. Er zijn wel een aantal essentiële punten die belangrijk zijn in crisismomenten.

Crisis zorgt immers voor onzekerheid.
Die onzekerheid zal zich niet alleen op verschillende manieren, maar ook op verschillende momenten manifesteren.

Ik geef je hier enkele aandachtspunten waar je als leider alvast mee aan de slag kan gaan.

• Benoem dat je vertrouwen stelt in je medewerker.
  Het feit dat je het benoemt is een eerste belangrijke stap. Bespreek dat ook. Het impliceert immers dat de medewerker zijn/haar verantwoordelijkheid neemt, maar ook weet dat hij/zij hulp kan vragen op momenten dat het niet lukt. In de vele gesprekken met ondernemers en bedrijfsleiders blijkt telkens weer dat er vaak nog onvoldoende afgestemd wordt met de medewerker waar diegene zich bevindt in zijn of haar beleving. Dit is de basis voor een goede dialoog. Als de afstemming niet klopt, lukt ook het gesprek niet.
• Het is je belangrijkste taak om een omgeving te creëren die veilig is, waarbij mensen kunnen uiten waar ze mee zitten. Als mensen hun onzekerheid ventileren, doen ze dat op verschillende manieren. Het is een thema op zich om een volgende keer over uit te wijden. Onthoud nu de basis, namelijk dat je vertrekt van de plaats waar zij zich bevinden. Counter pessimistische (of zelfs te optimistische) uitingen niet onmiddellijk. Luister! Luister! Luister!
  Zorg er ook voor dat je mensen de nodige technische ondersteuning hebben en met degelijk materiaal probleemloos hun werk kunnen afleveren. Ook op dat vlak zijn er volop nieuwe ontwikkelingen aan de gang.
• Jij, als leider, kijkt voortdurend vooruit en focust je vooral op de eerstvolgende stap(pen). Uiteraard heb je geen glazen bol. Je maakt in een periode van crisis geen lange termijnplannen. Je mag wel elke keer je visie en missie kort neerzetten.
• Verwacht dat je foute beslissingen neemt en dus moet bijsturen. Communiceer dat ook.
  Zelfs als je het antwoord niet weet, is dat het antwoord.
• Blijf communiceren. Je zal merken dat de moderne communicatiemiddelen en kanalen mogelijk veel efficiënter zijn dan wat je voorheen deed.
• Neem de lessen die je nu leert mee. Denk na over hoe je deze nieuwe gewoontes kan vasthouden om je samenwerking blijvend naar een next level te tillen.
• Heb oog voor de nieuwe leiders en de talenten die je ziet opduiken in je team. De kaarten worden opnieuw geschud. Creëer ruimte voor nieuwe beloftevolle ontwikkelingen en initiatieven.
  Het is een uitgelezen periode om mensen te laten groeien…

Als ´zij´ écht willen, dan MOET het niet meer.

Je krijgt eigenlijk samen veel meer gedaan, zonder gedoe. Ik wens het je toe.

3. Wij ONT-MOETEN

In de ONT-MOETING ligt natuurlijk de kracht van de samenwerking.
Leiderschap en communicatie zijn daarbij de belangrijkste sleutels.
Net nu zijn er extra mogelijkheden om samen in de veilige ruimte die jij creëert –door de mix van vertrouwen geven, creativiteit, ondernemerschap en zingeving– iets heel moois ontstaan.
Dat veilig kader én een waardig doel zijn daarbij essentiële elementen.
Daar ligt jouw grootste verantwoordelijkheid als leider.
Het start (en eindigt) met vertrouwen in elkaar.
En… dat begint bij jou!

Daarom is het ook noodzakelijk dat jij groeit in je leiderschap.

Wil je hierin de eerste stap zetten?

Maak direct een inspirerend én vrijblijvend verkenningsgesprek over hoe jij die ´next level ondernemer/leider´ kan worden.

Ikzelf heb altijd geleerd om mensen die ik tegenkom een ‘goeie dag’ te wensen.

En dat deed ik dan ook en ben ik bewust blijven doen. Tot ik mij realiseerde dat nog weinig mensen reageerden en mij dat soms zelfs een slecht gevoel gaf. Ik ben mij daarom ook gaan afvragen waarom ik deed wat ik deed. De ervaring van ‘de moeite’ die het mij koste deed mij beslissen om ermee te stoppen naar ‘onbekenden’ toe. Ik bleef echter mezelf wel zien als iemand die dag zegt tegen iedereen.

Een eerdere reis naar Brazilië hield mij echter een spiegel voor. Daar wenste iedereen zo opvallend een goeie dag aan iedereen, dat het mij opviel dat ikzelf niets terugzei. Ik was dus helemaal niet meer wie ikzelf dacht te zijn. Ik was dat kwijtgeraakt. Herken jij dat? Dat je vaststelt dat je niet bent wie je dacht te zijn? Toen ik dit eenmaal besefte, wilde ik dus bewust ook goeie dag terugzeggen. Want: “zo ben ik gewoon en dus ga ik dat hier ook effectief doen”, dacht ik.  Ik stelde alleen telkens opnieuw vast dat ik het vergat.

Bewust worden is het halve werk. Dat bewustzijn gaan cultiveren is de andere helft. En dat vraagt wat aandacht. Zo gaat dat nu eenmaal. Af en toe aan zelfreflectie doen, kan veel van wat en hoe je dingen doet zichtbaar maken, zoals het al dan niet een ‘goeiedag’ wensen. Of jezelf regelmatig laten coachen waardoor je niet alleen meer ‘bewustzijn’ creëert maar ook meer ruimte krijgt om te gaan oefenen om in ‘de actie’, het ‘doen’ te stappen.

Als je dingen wil gaan cultiveren, is het belangrijk te gaan kijken hoe je dat gaat doen. Want het moet ook een haalbaar doel zijn en energie brengen. Het moet bij jou ‘passen’.

Het geeft energie als je een vriendelijke goeie dag krijgt.

Het kost evengoed energie als niemand ‘dag’ terugzegt. Belangrijk is een gepaste manier vinden waardoor je geen energie verliest en toch jezelf kan blijven. En zo gaat het met 101 kleine dingen in ons leven. Het geeft positiviteit en een open houding als het gebeurt. Zeker als dat vriendelijk en gemeend is. Het is een vorm van Erkenning en bij niet reageren, kan het ontkennend werken en dat doet iets met iemand. Zeker als het frequent gebeurt. Ook als je er geen belang aan hecht en je weet dat het eigenlijk niets ‘zegt’ over jezelf als persoon. Het heeft wel impact.

Stel je voor dat je dit even meeneemt naar je bedrijf, naar jezelf als ondernemer. Wat is er aan 101 kleine dingen in jouw bedrijf, bij jezelf, die positiviteit en open houding stimuleren en cultiveren en wat net niet? Wat geeft energie en wat net niet?

In Nieuw-Zeeland ging het wensen van een ‘goeie dag’ als vanzelf. Je krijgt er zelf ook zoveel en constant, wat je een goed gevoel geeft en waardoor je eraan wordt herinnerd.

Hier zit een belangrijke les! Cultiveren van dingen gaat beter en sneller als de sfeer gecreëerd wordt waarin het kan. Zorg dus dat in jouw bedrijf de dingen die jij wil, een positieve reactie krijgen als ze gebeuren zodat ze blijven bestaan. Een cultuur van open houding en positieve energie in je bedrijf geven op alle domeinen winst. En, jawel, het begint met een ‘goeie dag’.

De belangrijkste vraag die ik hiermee wil wakker maken is: Hoe en wat cultiveer jij als ondernemer?

Een aantal vragen die je kunnen helpen om hierbij stil te staan:

• Wie ben jij en wie zijn je mensen?
• Wat zeg en doe ik en wat niet?
• Heb ik een open- of gesloten houding? En mijn mensen?
• Welke intonatie leg ik in mijn stem?
• Waar zit ik écht met mijn gedachten als ik spreek met mensen of luister naar hen?
• Loop je rond met je gedachten bij wat je te doen hebt vandaag en zeg je niets?
• Hoe staat mijn gezicht er meestal bij? Heb ik een glimlach mee? Waar kijk ik naar terwijl ik naar mijn bureau loop?
• Hoe is mijn stap? Mijn lichaamstaal? Houding romp, handen…?
• Wat zijn de redenen dat ik doe wat ik doe?
• Is alles zoals ik denk dat het is? Wie kan mij een spiegel voorhouden?
• Welke dingen vind ikzelf belangrijk en bepalen mee de cultuur in mijn bedrijf?
• Wie leeft ze en wie niet? Hoe komt dat en wat ga ik daarmee doen?

Een goeie dag wensen is een van de meest eenvoudige vormen van betrokkenheid. Het is een vorm van ‘bezig zijn met de ander’ en hem dus herkennen en erkennen. Positiviteit. De start van een mogelijks gesprek. Het is het begin van communicatie, samenwerken, een ‘relatie’!

Goeie dag, beste mensen. Tot een volgende.

We lasten een kort bezinningsmoment in, waarna Philippe aangaf dat hij wenste te vertrekken om zijn plek als bedrijfsleider in te nemen en zo snel mogelijk naar de plek waar het brandde te rijden.

Dat is wat een bedrijfsleider doet …
Je plant, je organiseert, … je stelt prioriteiten, maar het leven van een ondernemer is nooit zonder verrassingen. Dit is wel een heel extreem voorbeeld, maar de moraal blijft dezelfde.

Flexibiliteit is een essentieel onderdeel van leiderschap, gecombineerd met doorzettingsvermogen om te doen wat er moet gedaan worden op het moment dat uitdagingen toenemen.

Maar weet; elke uitdaging heeft als doel heeft om jou sterker te maken.
Welke uitdaging heb jij nu aan te gaan?

Maak nu je plannen voor 2017 en hou er rekening mee dat het leven vol verrassingen zit, maar als je duidelijk weet waar je naartoe wil, haalt niks jou uit koers, zelfs een brand niet.

Respect, Philippe, en sterkte bij de wederopbouw.

En de opleiding … ? Die nemen we individueel met Philippe op, als hij daar klaar voor is.
Dat is ons commitment in de begeleiding naar meer diepgang, krachtiger leiderschap en een rijker leven voor onze cliënten.

Als jij een duidelijke visie hebt als leider, staat zelfs een brand niet in de weg, om je bedrijf naar succes te leiden.

Het leven bestaat niet alleen uit negatieve verrassingen. Ook positieve verrassingen horen bij het leven.

Wil je geen artikel missen? Schrijf je dan hier in!